Page 468

جلد چهارم ۴۶۳ کتاب دعوی وان كان غير شاهد لكل منهما بان كان بينهما اى كان اقل مما ادعته واكثر مما ادعاه فالحكم حينئذ التحالفر على الصحيح ويجب مهر المثل قد يقع اذا لم يعلم مهر المثل كيف يفعل والظاهرانه يكون القول للزوج (رد المحتار وتكمله) واگر مهر مثل شاهد نبود برای هیچکدام از ایشان چنانکه مهر مثل در مابین قول زن و شوهر باشد یعنی کمتر باشد از انچیزیکه دعوی میکند زن بسیارتر باشد از انچیزیکه دعوی میکند شوهر بس حکم در ینوقت ساقط شدن گواهان هر دو است بنا بر قول صحیح و واجب می شود مهر مثل و من میگویم که باقی ماندن صورتیکه معلوم نباشد مهر مثل پس چگونه کرده شود ظاهر اینست که معتبر قول شوهرست در مقدار مهر مثل وان لم يكن لهما بينة بعد الاختلا في المهر تحالفا عند ابيحنيفة رحمة الله عليه لا يفسخ النكاح ولكن يحكم مهر المثل فان كان مثل ما اعترف به الزوج او اقل قضی بما قال الزوج وان كان مثل ما ادعته المرأة او اكثر قضي بما ادعته المرأة وان كان مهر المثل اكثر مما اعترف به الزوج اقل مما ادعته المرأة قضى لها بمهر المثل وهذا قول الكرخى رحمة الله عليه وهو الاصح كذا فى المحيط وهو الصحيح كذا في محيط السرخسى (هداية وعالمكيري) واگر ایشانرا گواهان نبود با یکدیگر سوگند بدهند نزد امام اعظم رحمة الله تعالی علیه فسخ کرده نیشود عقد نکاح ولیکن بمهر مثلش حکم گردانیده می شود پس اگر مهر مثلش مانند انچیزی بود که اقرار میکند با نوشتم یا کمتر ازان بود حکم کرده میشود بآنچیزیکه شوهر قرار کرده است پس اکر مانند انچیزی بود که زن دعوی میکند انرا یا بسیار تر از ان بو حکم کرده میشود بانچیزیکه زن دعوی کرد است انرا و اگر مر مثلش سیار تر بود از نچیزیکه شوهر اقرار کرده است بآن کمتر بود از انچیزیکه زن دعوای آنرا کرد است حکم کرده میشود برای ان بمهر مثلش و این حکم که در اول تخالف بعد ازا تحکیم مهرانست قول امام کرنیست و همین قول اصح است چنین است در محیط برهانی و همین قول صحیح است