Page 467

جلد چهارم ۴۶۳ کتاب دعوی فایده اختلاف زن و شوهر در مقدار و یا جنس مهر الفصل الثاني في دعوى ما يتعلق بالنكاح من المهر و النفقة والجهاز وغير ذلك (عالمگیری) فصل دوم ثابت است در بیان دعوی انچه که تعلق دارد بنکاح که مهر و نفقه و جهیز و جزانست واذا اختلف الزوجان حال قيام النكاح في قدر المهر فادعى الزوج انه تزوجها بالف وقالت تزوجتني بالفين اواختلفا في جنسه كما اذا ادعى ان مهرها هذا العبد وادعت انه هذا الجارية فايهما اقام البينة تقبل البينة فان اقاما البينة فالبينة بينة المرأة معناه اذا كان مهر مثلها اقل مما ادعته وكان شاهدا للزوج بان كان كمقالته او اقل وان كان شاهدا لها بان كان كمقالتها او اكثر فبينتها اولى وانت في اصل التسمية احدهما يدعى تسمية مهر و الاخر ينكر كان القول قول المنكر ويقضى بمهر المثل (هداية مكد در مختار قاضیخان و اگر اختلاف کردند زن و شوهر در حال ثابت بودن نکاح در مهر چنانکه دعوی کرد شوهر که بنکاح گرفته ام این زنرا بهزار درم و آنزن گفت که بنکاح گرفته مرا بد و هزار درم یا اختلاف کردند در جنس مهر چنانکه دعوی کرد شوهر که مهر این زن این غلام است و دعوی کرد آنزن که مهر من این کنیز است پس هر کدام از ایشان که گذرانید گواهان را قبول کرده میشود گواهان او و اگر هر دوی ایشان گواهان گذرانیدند پس معتبر گواهان زنست یعنی اگر مهر مثلش کمتر بود از انکه زن دعوی میکرد انرا و انمهر مثل شاهد بود برای شوهر چنانکه مهر مثل مانند قول شوهر یا کمتر از ان بود و اگر مهر مثل شاهد بود برای زن چنانکه مانند قول زن یا زیاده تر بود بین بان شوهر بهتر ند بمقبول شدن اگر اختلاف کردند در اصل نامیدن مهر که یکی از ایشان دعوی میکرد نامیدن مهر را و دیگر ایشان منکر شد از ان درینصورت معتبر قول منکر است و حکم کرده میشود برانزن بمهر المثل دران