Page 464

جلد چهارم ۴۵۹ کتاب دعوی گفت اورا که تر پیش از من شوهر دیگر بود که طلاق کرده بود ترا و بعد از گذشتن عدتت بنکاح گرفته بودم ترا و زن گفت که طلاق نکرده است شوهر اول مرا جدائی کرده نشود میان ایشان پس اگر حاضر شد غائب و منکر شد از طلاق جدائی کند قاضی بین ایشان و زن از شوهر اول است و اگر شوهر اول اقرار کرد بنکاح و طلاق و زن در دعوی کرد اورا در طلاق طلاق میشود زن و عدت بگذراند تا این زمان و قاضی جدائی کند میان زن و شوهر دوم و اگر راستگوی کرد زن شوهر اول خود را در همه انچه همگی گفته بود می شود زن از شوهر دوم و اگر منکر شد از چیزیکه گفته بود شوهر اول که نکاح و طلاق است پس زن شوهر دوم است قال الشيخ الامام ابو بكر محمد بن الفضل رحمة الله عليه اذا كان للمرأة زوج معروف طلقها فتزوجت بآخر وقالت تزوجت وانا في العدة ان كان بين طلاق الاول ونكاح الثاني قلمين شهرين كان لقول قول المرأة وان كان مقدار شهرين لا يقبل قولها عند ابي حنيفة رح وهذا بخلاف المطلقة اذا عات الى الزوج الاول بعد شهور ثم قالت الم اتزوج غيرك كان القول قولها وليس هذا كالعدة (قاضیخان) و گفته است شیخ امام ابو بکر محمد بن فضل رحمه الله که اگر شود زنی را شوهر مشهور که طلاق کرده بود او را و نکاح کرده بود با مرد دیگر و گفت شوهر دوم را که نکاح کرده بودم با تو و حال این که من در عدت شوهر اول بودم اگر میان طلاق اول و نکاح دوم کم از دو ماه بود قول زن معتبر است و اگر دو ماه بود قبول نمی شود قول زن نزد امام اعظم رحمه الله تعالی و حکم این زن مخالف است از حکم انزن که طلاق شده باشد و بعد از چند ماه با شوهر اول نکاح کند بعد از ان