Page 422

جلد چهارم ۱۷۷ کتاب الدعوی قبول است رجل زوج ابنته البالغة ولم يعلم رضاها حتى مات الزوج فقالت زوجنى منه ابى بامرى وانكرت لورثة القول قولها ولها الميراث والمهر وعليها العدة ولو قالت زوجني منه ابى بغير امرى فبلغنى فاجزت وانكرت ورثة الزوج الاجازة فالقول قول ورثة الزوج ولا مهر لها (خزانة المفتين) ادعى انه زوج اخته منه حال حيوة ابيها فمات الاب ثم اجاز الاخ المزوج هذا العقد فأنها زوجته يقبل ولو ادعى انه باع مال ابيه حال حيوة الاب ثم مات الاب ولا وارث له لا ينفذ البيع الا بتجديد العقد لشر واثبات على الموقوف (بزازیه) مردی بنکاح داد دختر خودرا او معلوم نبود رضای آن دختر تا اینکه شوهر او مرد و آنزن گفت که پدرم مرا بنکاح داده بود باین مرد مرده بامر من و ورثه شوهر منکر بودند درین صورت معتبر قول آنزنست و مراو را میشا و مهرست و بروی عدت گذرانیدن لازم است و اگر گفت که پدر من مرابنکاح داده بود برای او بی امر من پس خبر نکاح بمن رسید و اجازه کردم آنرا و منکر شدند ورثه شوهر از اجازه او پس معتبر قول ورثه شوهر است و نیست مهر آنزان . امردی دعوی کرد که این مرد بنکاح داده مرا خواهر خود را در حال زندگی پدر آن پس پدرش مرد بعد از ان اجازه کرد برادر نکا دهنده آن عقد را و این زن زن من است قبول کرده می شود و اگر دعوی کرد که این مرد فرو است مال پدر خود را در حال زندگی او بعد از ان پدر او مرد و دیگر وارثی ندارد غیر ازین پسر روانمی شود فروختن او مگر بعقد جدید رجل دعى على امراة النكاح فانكرت وحلفت فلا يحمل التزويج باختها واربع سواها ولو كانت هي المدعية وانكر الزوج وحلف لا يحل لها الولى داد زوج لتى فردت هي اختلفا قال لولى هى لصغيرة والرد باطل وقالت انا بالغة ان كانت هي مرا فالقول قولها وبنت تسع سنين مراهقة (خزانة المفتين) [Margin notes:] فایده اختلاف مابین زن و ورثه شوهر در رد و قبول فایده زنی بعد از انکا بکل منعا نمود روانیست بنکاح کردین خواهرش