Page 403

جلد چهارم ۳۹ کتاب دعوی و اگر دعوی کرد مردی خریدن جامه را و دو مرد گواهی دادند بخریدن او از مدعی علیه و منکران بود قاضی یا نکرده بود بعد از ان گفت یکی باینزان گواهان که این جامه از تست یا پدر تست مبهرث و مراد آنرا از و شنید و نمی شود دعوای آنشاهد واگر این شاهد در وقت گواهی دادن گفته بود که این جامه را مدعی علیه فروخته ست بمدعی ولیکن جامه از من است یا از پدر من بمیراث کر گرفته ام آنرا از و حکم کرده میشود بثبوت فروختن و شنیده می شود دعوای آن شاہدپس بین اگر گواهان گذرانید آن شاہد بآن چیزیکه دعوی کرده است حکم کرده میشود برای او ازه وارا نابودن تناقض واگر گواهان گفتند قولی را که ادای شاہد پیرا در ان نکرده بودند بعد از ان گواهی دعوی کردیکی از ایشان آنرا برای خود یا دعوی کرد که این چیز از پدر من است بخیل فائده کرده مرالطلب کردن آن قبول کرده میشود دعوای او فی المغنی بشر عن شاهد طلاق دعوای ابي يوسف رحمه الله تعالى شاهنان شهدا على رجل انه طلق نکاح مطلقه نمود امراته ثلاثا وا لفل القاضي شهادتها ثم ادعى احد الشاهدين انها امرأته تزوجها قبل الذى طلقها ولى على ذلك بيئة والمرأة بجحد لا يقبل ذلك منه وكذلك لولم يكونا شهدا انها امراته وشهدا انه طلق هذه ثلثا وكذلك هذا في العتق والبيع وغير ذلك اذا جحد البائع دعوى الشاهد وقال المتاع وكذلك اذا قال الشاهد نحن امرتاه بالبيع سواء كان ران البائع جاحد للبيع او كان المشترى جاحدا للشراء ولو شهد فرد الحاكم شهادتهما ثم ادعيا ، لا نفعها فليس لهما را في ذلك دعوى فان لم يشهدا عليه عند الحاكم لكن شهدا على المائعة وخوم وافر على الشراء