Page 355

جلد چهارم ۳۵۰ کتاب دعوی و بدیگر روایت دفع نمیشود ادعیانه عصبه المیت و ابن عمه وذكر النسب فقام البينة ثم اقام الخصم البيئة ان النسب لخلاف هذا ولم يقض الاول لا يقضى بشئ للتعارض وان قضی بالاول لا بالثاني ولواقام بيئة ابن عمر لابيه وامه فاقام الدافع بينة انه ابن العم من الاميه كان دفعا قبل القضاء (خزانة المفتين) شخصی دعوی کرد که عصبه این مرده ام و پسرعم اویم و ذکر کرد نسب خود وگذرانید مدعا علیه گواهان را که نسب او بخلاف این است و حال آنکه قاضی حکم نکرده بود برای مدعی حکم نکند بهیچ چیز از جهت معارضه هر دو طایفه شاهدان و اگر حکم کرده بود بگواهان اوّل حکم نکند بگواهان دویم و اگر مدعی گواهان گذرانید که پسرعم پدری و مادری این مرده ام و گذرانید دفع کننده گواهانرا که وی پسرعم انيمرده است مادری نه پدری این گفته مدعی علیه دفع دعوای مدعی میشود پیش از حکم کردن قاضی ادعی على اخر انه لابيه على هذا القايم بدین کذا عليك كذا و انه مات قبل استيفاء شيئ منه وصار ذلك ميراثا لي وقال المدعى عليه ديدانله المدعى احد لا يكون هذا دفع الدعوى المدعى ولا يقبل على ما اختاره شمس الاسلام و شخصی دعوی کرد برای شخصی دیگر که پدر مراکه علی ابن قاسم بن محمد ست بر تو اینقدر دین ست و پدرم مرده ست پیش از گرفتن چیزی از آن و آن دین میراث گردیده برای من و مدعا علیه گفت که پدر مدعی علی بن قاسم بن احمد ست این گفته مدعی علیه دفع دعوای مدعی نمیشود و قبول نمی شود بنابر آنکه برگزیده است آنرا شمس الاسلام و کسیکه پیروی او را کرده است ادعی اینها او قال لا وارث له غیرى ثم ادعى المدعى عليه ان لك خا واختا و قد قلت لاوارث له غيرى فالمدعى لو اقربذلك يبطل الدعوى والشهدا مالواد اد المدعى عليه فانه لا يسمع (خزانه) شخصی دعوی کرد میراث و گفت که وارثی نیست مراینم رو را غیر از من و مدعی علیه گفت که ترا برادر و خواهر ست و حال اینکه توگفتی که دیگر وارثی ست غیراز من پس اگر مدعی اقرار کرد بآن باطل می شود دعوی و شاهدی شاهدان او اما اگر اراده اورا