Page 356

جلد چهارم ۳۵۱ کتاب دعوی کسر د مدعا علیه ثابت کردن آنرا بشاهدان شنیده نمیشود دعوای او ادعت امرأة ان فلانا تزوجني في رجب سنة كذا وقدمة المهر مائة واقام الورثة بينة ان مورثهمات في جمادى الاولى منك السنة لا تقبل هذه البينة لانهم يثبتون الموت للولاية على حق الخصام ويثبت النكاح والمهر تركة (خزانه) زنی دعوی کرد که فلان بنکاح گرفته است مرا در ماه رجب فلان سال و دعوای سب کرد مهرو میرا را و ورثه شوهرش گذاریند ند گواها نرا که مورث ما مرده است در ماه جمادی الاول در ان سالا قبول کرده نمیشود این گواهان زیرا که ایشان ثابت میکنند مردنرا و مردن دراصل نمیشود زیر حکم قاضی و ثابت میشو نکاح و مهر او در ترکه آن مورث ایشان ادعانه قبل موتريو كذا فاقام المدعا علينة انه في ذلم كان ميتا في ذلك اليو لا تقبل البينة على الموت (خزانة المفتين) کسی دعوی کرد که شخص مورث مرا کشته است در فلان روز و مدعی علیه گواهان گذرانید که مورث مدعی مرده بود در ان روز قبول کرده نمی شود آن گواهان بمردن او ادعیامیر ا نامن جهة ايهما مات ولاوار سواهما ثم ظهران له وارثا آخر يصح عواهما في قدر حصهما من الميرا لأنه لاحقهما في الزيادة (خزانه) دو کس دعوی نمودند میراث را از جهت پدر ایشان که مرده است وارثی نیست او را سوای ما بعد از ان ظاهر شد وارث دیگر او را دعوای ایشان صحیح می شود در قدر حصه های ایشان از میراث زیرا که هیچ حقی نیست ایشان را در زیاده از حصه ایشان اذا ادعى دار اميرا ثا عن ابيه واقام البينة فاقام المدعى عليه بينة ان بالك اقر حال حياته انها ملكى يسمع هذا الدفع ولو اقام المدعى بينة انك اقررت ان هذه الدار ملك لي وحقه يقبل هذا الدفع ايضا وقد تعارض الدفعان فيقبل بينة الارث بلا فلوان المدى عليه ذكر التاريخ في اقرار المورث والمدعى لم يذكره فى قرار المدعى عليه تقباء بنة الملك (خزانة المفتين و فصول عمادي) وقتی دعوی کرد شخصی میراثی را از پدر خود و گذرانید