Page 330

کتاب الدعوی جلد چهارم ۳۲۵ هیچ چیز نمیشود ایشانرا نه بران مرد قاتل و نه بر اهل محله روا شده است این گواهی گر چه گواهان ثابت کرده اند دیت را برای غیر ایشان رجل مات فقاسمت امرأته و ولد المیراث وهما کبار کلهم واقروا انها زوجة المیت ثم وجد الولد شهودا ان زوجها كان طلقها ثلاثا في صحته فانهم يرجعون عليها بما اخذت من المیراث (قاضیخان) شخصی مرد پس قسمت کردند متروکه آن مرده را زن و اولاد او و آن اولاد اد همه کبیر بودند و اقرار داشته اند ایشان باینکه این زن زن آن مرده است بعد از ان اولاد مرد دریافتند گواهانا که شوهر این زن طلاق کرده او را در حال صحت خود بته طلاق پس بدرستیکه ایشان رجوع میکنند برانزن بچیزی که گرفته از میراث رجل ادعی على آخر قذفا واقام البينة فادعی القاذف ان المقذوف عبده فلان يندفع عنه دعوى المحلف ان اقام المقذوف بينة بعد ذلك ان فلانا اعتقه قبل القذف قبلت بینته ويقضى له على القاذف بالحد (قاضيخان) شخصی دعوی کرد بر دیگری قذف را وگذرانید گواهان را پس دعوی نمود قذف کننده که این قذف کرده شده غلام فلان است دفع میشود از او دعوی حد پس اگر آن قذف کرده شده گذرانید گواها نرا بعد از ان دفع که بتحقیق آن فلان آزاد کرده است مرا پیش از قذف قبول کرده میشود گواهان او و حکم کرده میشود برای او بر قذف کننده بحدا ارض في يد رجل ادعى رجل انها وقف وبين شرائط الوق وقضى القاضى بالوقف ثم جاء أخرادعی انه ملكه قالوا يقبليته المدعى (قاضیخان) زمین در دست مردی بود دعوی کرد مرد دیگر که این زمین وقف است و بیان کرد شرطهای وقف را و قاضی حکم کرد به وقف بودنش بعد از ان مرد دیگر آمد دعوی کرد که مالک من است گفته اند علماء رحمهم الله تعالی که قبول کرده میشود گواهان این مدعی