Page 329

جلد چهارم ۳۲۴ كتاب الدعوى يبرئ العم عن النفقة ويقول لها ان شئت فضيت لك على الاخ وهذا من جنس المسائل التي تقبل الشهادة فيها لدفع الخصومة عن نفسه وان كان مثبتا حقا لغيره (قاضيخان) اگر زنی دعوی کرد بر عم خود نزد قاضی و خواست از قاضی کہ مقرر کند برای او نفقه را بروی و حال اینکه آن زن محتاج نفقه بود پس عم او گفت که این زنرا برادریست و او بهتر است بنفقه دادن از من و زن منکر شد از بودن برادر پس آنم گواهان گذرانید بر مردی که این مرد برادر اوست و آن زن و آن مرد هر دو منکر شدند از برادر بودن پس بدرستیکہ قاضی خلاص کند آن عم را از نفقه و بگوید زن را که اگر میخواهی مقر میکنم نفقۂ ترا بر برادر تو و این مسأله از جنس مسألهائی است که گواهی قبول کرده میشود در آنها برای دفع خصومت از نفس خود اگرچہ ثابت کنندهٔ حقی باشد برای دیگر ومنها اذا وجد القتيل في محلة فادعى اهل المحلة انه قتله رجل آخر من المحلة الاخرى واقاموا البينة من غير المحلة التي وجد فيها القتيل على ذلك الرجل بالقتل ذكر فى الام ان البينة مقبولة فان ادعى اولياء القتيل على ذلك الرجل اخذوه بالدية و ان ابرؤه لم يكن للاولياء عليه ولا على اهل المحلة شئ جوز هذه البينة وان اثبتوا الدية لغيرهم (قاضیخان) و بعض از ان مسائلی کہ شاہدان قبول کرده میشوند در آنها برای دفع خصومت از نفس خود اگر چه ثابت کننده حقی باشد برای غیر این مسئله است که اگر موجود شود کشته شده در محله و دعوی کند اهل آن محله که کشته است او را مردی یکی از محله دیگر و بران مرد بکشتن او گواهان بگذرانند از محله دیگر غیر از ان محله که کشته شده یافت شده در آن ذکر کرده است امام محمد رحمہ الله علیہ در کتاب مبسوط که این گواهان قبول کرده می شوند پس اگر واژگان مقتول دعوی کردند بر آن مرد بگیرند دیت را از او و اگر ابرا ر گرفتند