Page 311

جلد چهارم ۳۰۶ كتاب الدعوى برخنده و گفت که پدر من خریده بود این سرایرا از خود برای من در حال خردی من و این سرای ملک من است گواهان گذرانید بآن دعوای خود پس مدعی علیه در دفع او گفت که تو متناقض کننده هستی در این دعوای خود زیرا که باز خواستن تو انسرای را از من اقرار است از تو بر اینکه سرای از تو نیست پس دعوی کردن تو سرای را برای خود بعد ازین تناقض میشود پس این مسئله واقع گردیده بود برای فتوی و در بستیکه جوابهای مفتیان مختلف گردیدند و حكم اين مسئله و حکم صحیح این است که این گفتن مدعی علیه دفع نمیکند دعوای مدعی را و دعوای مدعی صحیح است اگر چه تناقض ثابت است در ان ادعى دار ا بسبب الشراء من فلان فقال المدعى عليه انا اشتريتها من فلان ذلك ايضا واقام بينة وتاريخ الخارج اسبق فقال المدعى عليه ان دعواك باطلة لان في التاريخ الذي اشتريت هذه الدار من فلان كانت رهنا عند فلان ولم يرض بشراك وان شرائك لانه كان بعد جنانك الرهن واقام البيئة لا يصح هذا الدفع كذا فى الفصول العمادية ومحكمة دعوی کرد سرائی را بسبب خریدن از فلان و مدعی علیه گفت که من نیز خریده ام این سرای را از ان فلان و کورا گذرانیدند هر دوی ایشان و تاریخ خارج پیشتر بود از تاریخ ذو الید پس مدعی علیه گفت که دعوای تو باطل است زیرا که در ان تاریخ که تو خریده بودی این سرای را از ان فلان گرو بود نزد فلان دیگر و آن فلان دیگر راضی نبود بخریدن تو و رواست خریدن من زیرا که خریدن من بعد از ان بود که آن فلان خلاص کرده بود گروی را و گواهان گذرانید بران صحیح نمی شود این دفع همچنین ذکر شده است در کتاب فصول عمادی ولو كان للمدعى الد ان هذا العين كان لفلان رهنه بمالا عندى وقبضته واقام البينة واقام المدعى عليه في دفع دعوه انه اشتراه منه ونقد الثمن كان ذلك دفعا لدعوى الرهن كذا في فتاوى قاضي خان و تکمله، و اگر مدعی دعوی کرد که این مال معین ملک فلانست و گرو نهاده است آنرا نزد من با ينقدر مال و قبض کرده ام نزا و گذرانید گواهانر بر آن خوای خود در گذار نید مدعی علیه گواهنان در رفع دعوائی چنگیز را که می با مال مین را خیر باد انان فلان سند دادم ام نوبهای آنرا این شاخداران مدعی علیه دفع میکند دعوای مدعی گروی را همچنین ذکر شده است فائده مدعی دعوی کرد گروی را و مدعی علیه خریدن را دعویٰ