Page 310

کتاب الدعوی پدر من بتو در حال بلوغ من و ذوالید گفت که فروخته بود بر من در حال خردی تو پس معتبر قول مدعیست چنین است در کتاب فصول عمادی و شاهدان معتبر شاهدان ذوالید است و اگر هر دوی ایشان گذرانید شاهدان را واجب است اینکه قبول کرده شود شاهدان ذوالید زیرا که شاهدان ذوالید ثابت کننده است وجه ادعی طرا فیلا جل فقال ذوالید اشتریت من صبات وصغرات او قال ان نيلا باعه منى باطلاق القاضي في صغرات فصح اذا ذكر اسم الوصى والقاضي ونسبه وكذالو قال اشتريت من وكيلك انا لو قال اشترى وكيلى منك لا تصح كذا في الخلاصة (عالمیگری بجامع الفصولین) مردی دعوای دگر سرائی را که در دست مردی بود پس گفت ذوالید که خریده ام این سرای را از وصی تو در حال خردی تو یا گفت نیز فروخته بود انرا بین باجازه قاضی در واز کردن او در حال خردی تو صحیح میشود این گفت ذوالید وقتی که بیان کند نام وی و قاضی و نسب او را و همچنین حکمیست اگر گفت که خریده ام آنرا از وکیل تو اما اگر گفت که وکیل من از تو خریده بود اگر صحیح ذوالید صحیح نمیشود همچنین ذکر شده در کتاب خلاصة الفتاوی اشترى دارا لابنه الصغير من نفسه و اشهد على ذلك شهودا وكبر الابن فلم يعلم بما صنع الاب ثم ان الاب باع ملك الدارس وجعل مسلها اليه ثم ان الابن استأجر الدار من المشترى ثم علم بما صنع الاب فادعى الدار على المشتي وقال ان ابى كان اشترى هذه الدار من نفسه فى صغرى واشهد ملكى واقام على ذلك بينة فقان المدعى عليه فى دفع دعوى المدعى انات متناقض فى هذة الدعوى لان استيجارك الدار منى اقرار بان الدار ليست لك فدعو اك بعد ذلك الدار لنفسك يكون تناقضا فهذة المسئلة صارت واقعة الفتوى قد اختلفت أجوبة المفتين فيهاء والصحيح ان هذا لا يصلح دفعا الدعوي الى ودعوى المدعى صحيحة وان ثبت التناقض تكمله) کسی خرید سرای خود را برای پسر صغیر خود از نفس خو وگواهان گرفت بآن و کبیر شد آن پسر خبر نبود از خریدن پدر برای او بعد ازان فروخت آن سرای را مرد دگریت با وبعد ازان پسر باجاره گرفت همان سرای را از خریده بعد از ان خبر شد ازان خریدن پدر پس دعوی کردی ماده در انیکه سرائی دارد برای پر صغیر خود بخرد بعد دیگری فروخت و پسرش انتر کریہ (اجاره گرفت بعد از آن او دعوی کرد برای خود