Page 281

جلد چهارم ۲۷۶ كتاب الدعوى آن دین یا ما يرا دكرون صاحب دین پس اگرکفت كه كواهان من در شهر ديكر كرده می شود بروی بیاورآن آن دین و اکرکفت که كواهان من در شهر ديكر كرده می شود بروی بیارآن آن رجل ادعى على رجل حقا او مالاً واقام البينة فقال المدعى عليه لى مخرج عن دعواه امهله القاضى الى المجلس الثاني ولا يقضى عليه وكلامه هذا لا يكون اقراراً منه للمدعى قال مولانا رحمة الله عليه وينبغي للمدعى ان يسئله عن الدفع انكان صحيحاً امهله القاضى وان كان فاسداً لا يمهله ولا يلتفت اليه (قاضی خان) مردی دعوی کرد برمردی حقی یا مالی را وكذرانید كواهان را پس مدعا عليه كفت که مرا برا مد ازان دعوی او مهلت بدهد او را قاضی تامجلس دوم و حکم نکند بروی واین کلام مدعی عليه اقرار نمی شود آورو برای مدعی كفت است امام محمد رحمة الله عليه که می باید مدعی قاضی را که بپرسد او را از دفع اگر دفع صحیح بو مهلت بدهد اورا واکرفاسد بود مهلت ندهد اورا والتفات نکند بدفع او الدفع من غير المدعى عليه لا يصح الا اذا كان احد الورثة فانه يسمع دفعه وان ادعى على غيره القيام بخصومة مقام الكلحتى لو ادعى مدع على احد الورثة فبرهن الوارث الآخران المدى اقر بكونه مبطلا في الدعوى تسمع كذافى البحر (عالم) وصحیح نمی شود دفع از غیر مدعی عليه مروقت که آن غیر کی بات باشد پس شنیده می شود دفع او اکرچه مدعی دعوی بردیگر وارث کرده باشد از جهت استادن بعض ورثه بجای کل هچو اکر دعوی کرد كسی بریکی از وارثان و كواهان گذرانید وارث ديکر برانیکه مدعی اقرار کرده است باينكه من باطلم ددعو خود شنیده می شود این كواهان او چنانکه در کتاب بحر رايق مذكور است واذا قال المدعى على هذا الله المدعى به منه لا كان او عقاراً او دعيه فلان الغائب او وهبه عنه او غصبته منه او اتجار او اجريه او وكلنى بحفظها واقام بينة على ذلك والعيان قائمة لا هالكة وفى الاشهر عرفه باسمه ونسبه او بوجهه دفعت خصومة المدعى للملك المطلق ومناة دعوى الوقف وغلتـه كما حرره في البحر ولو لم يبرهن المدعى عليه الى سبع الايام فائده دفع از غیر علیه صحیح نیست مکر که یکی از ورثه باشد ۱۲ فائده در دفع كفتن مدعی بود دعت ما غایب یا گروی غایب است