Page 215

جلد چهارم ۲۱۰ کتاب دعوی که بالله شرط نکرده بودیم که این بیع که میان ما جاری شده است زمانه سازی باشد همچنان فخر شده است در کتاب فصول عمادی در فصل شانزدهم عبد في يد رجل ادعاه مجرى فقال ملكي اشتريته من فلان منذ سبعة ايام وقال ذو اليد ملكي اشتريته من ذلك الرجل منذ عشرة ايام فقال المدعي البيع الذي جرى بينكما كان تلجئة له ان يحلف كذا في الخلاصة في كتاب ادب القاضي (عالمكيري) غلامی در دست مردی بود و مرد دیگری دعوی کرد آن غلام را و گفت که این غلام ملک منست که خریده ام آنرا از فلان مدت هفت روز میشود و ذوالید که این غلام ملک منست که خریده ام آنرا از فلان مذکور مدت ده روز میشود در گفت مدعی که آن بیع که جاری شده بود در میان شما بزمانه سازی بود میرسد مدعی را که سوگند بدهد مدعی علیه را همچنان ذکر شده در کتاب خلاصه در کتاب ادب القاضی قال محمد رح اذا كانت لرجل دار في جنبه لرجل فتصدق احدهما على اخر بالحائط الذي يلي الجارة وقبضه المتصدق عليه ثم اشترى المتصدق عليه ما بقى من الدار من المتصدق فليس للجار فيها شفعة فان طلب الجار الذي وراء الحائط يمين البايع او المشترى بالله ما باع الحائط ضرارا ولا فرارا من الشفعة على وجه التلجئة وابطال الشفعة حلفه القاضي علم ذلك يريد بهذا والله اعلم ان الجار الذي وراء الحائط ادعى وقال ان صدقة الحائط كانت تلجئة وقد يعت الكل يخاصم المشتري سواء كانت الدار في يده او لم تكن والبايع ان كانت الدار في يده وطلب يمين البايع او المشتري كاتله