Page 214

جلد چهارم ۲۰۹ کتاب دعوی واقر الغاصب بذلك تم اختلفا في قيمته فقال المغصوب منه كان قيمة ثوبي مائة وقال الغاصب ما ادري ما كانت قيمته ولكن مرا علمت ان قيمته لم تكن مائة فالقول قول الغاصب مع يمينه ويؤ بالبيان وان لم يبين يحلف الغاصب على ما ادعاه المغصوب منه من الزيادة فان حلف ولم يثبت ما ادعاه المغصوب منه ذكر في كتاب الاستحلاف ان المغصوب منه يحلف ان قيمة الثوب مائة كذا فى المحيط (عالمكيري) ووقتی که دعوی کرد مردی بر مرد دیگر که او غصب کرده است از من جامه را و اقرار کرد غاصب بآن بعد ازان مختلف شدند در قیمت آنجا مه پس صاحب جامه گفت که قیمت جامه من صد درم بود و غاصب گفت که میدانم صاحب که چند بود قیمت او لیکن میدانم که قیمت آن صد درم نبود پس معتبر قول غاصب است با سوگند شرع امر کرده شود عنا را به بیان قیمت آن م اگر بیان نکرد سوگند داده شود غاصب ابر آنچه ید دعوی کرده است مدعی از افزونی قیمت پس اگر سوگند کرد و ثابت نشد آنچه که مغصوب منه دعوی کرده است آنرا ذکر کرده است امام محمد رو در کتاب محلاف که مغصوب منه سوگند کند که قیمت بانه فايده دعوی نمود که این صد درم بود همچنین مذکورست در کتاب محيط ان اشهد البايع على البيع وقبض الثمن بيع تلجیه است ثم ادعى ان ذلك البيع كان تلجئة وطلب يمين المشتري ذكر فى كتاب الاستحلاف انه يحلف عندهم جميعا ويحلف بالله ما شرطت ان يكون البيع الذي جرى بينكما تلجئة كذا فى فصول العمادي في الفصل السادس عش عالمگیری اگر گواه ان گرفت فروشنده بر بیع و قبض کردن بها بعد از ان عموما کرد که این بیع بزیانه سازی بود و طلب کرد سوگند دادن خریده را ذکر کرده است امام محمد رحمة الله علیه در کتاب استحلاف که سوگند داده شود اور انز د همه علماء حمید الله