Page 202

جلد چهارم ۱۹۷ کتاب دعوی که او خریده است این متاع را بنا بر شرکت ہر دوی شما همچنین ذکر شده است در محیط الفصل الثالث فيمن تتوجه عليه اليمين ومن لا تتوجه ومن تجلله الاقدام على اليمين ومن لا يجل (عالمگيري) فصل سوم ثابت است در بیان که سوگند با ومتوجه میشود و در بیان کسیکه با ومتوجه نمیشود و در بیان کسی که پیش شدن ابوگند کردن رواست و در بیان کسیکه او را روا نیست پیش شدن بسوگند کردن النيابة تجري في الاستحلاف لا الحلف الوكيل والوصي والمتولي وابو الصغير يملك الاستخلاف فله طلب يمين خصمه ولا يخلف احد منهم الا اذا ادعى عليه العقد او صح اقراره على الاصيل فيستحلف حينئذ كالوكيل بالبيع فان اقراره صحيح على الموكل فكذا نكوله (درمختار) نایب شدن جاری میشود در سوگند دادن نه در سوگند گردان پس وکیل و وصی و متصرف وقف و پدر صغیر مالک میشوند سوگند دادن را پس ہر کدام ایشانرا طلب کردن سوگند از خصم موکل و صغیر کسیکه بر و وقف شده است و یکی ایشانرا سوگند داده نمیشود مگر وقتی که بر و دعوای عقد شده باشد یا صحیح باشد اقرار او بر اصیل پس در ین وقت سوگند داده میشود مانند وکیل بفرختن چیزی زیرا که اقرار او بر موکل صحیح است پس همچنین منع آوردن و از سوگند نیز صحیح است رجل ادعى على رجل ان المدعى عليه زوج ابنتة فلانة منه وهي صغيرة فانكر الاب وطلبالمدعى يمينه ان كانت الابنة صغيرة وقت الخصمؤ لا يستحلف الاب في قول ابي حنيفة رح وعند صاحبيه يستحلف الاب وان كانت كبيرة وقت الخصمؤ لا يستحلف الاب عند الكل وتستحلف المرأة على دعواه عندهماح