Page 87

جلد دوم کتاب الشهادة نقل شده است از شیخ امام سرخسی رح که پرسیده شد از اوکه اکر شاهداواز کاغذی گواهی دادند باقی شاهدان و گفتند که گواهی میدهم بمانند انچیزیکه گواهی داده است بانچیز همین شاهد و درین کاغذ نوشته است آیا اکتفا کرده میشود بهمین گواهی گفت شیخ مذکور در جواب که آری اکتفا کرده میشود بان وقتیکه بگوید شاهد که مر این مدعی را است برین مدعی علیه و اشارت کند بسوی هر دو و باشد آن شاهد بحالی که قدرت بود او را بر اینکه تعبیر کند بزبان خود اگر تکلیف داده شود اورا تفسیر آن شاهدری اذا كتب شهادة الشاهد في بياض وقرأ عليه ذلك فقال الشهدان لهذا المدعي جميع ما سمى ووصف في هذا الكتاب على هذا المدعى عليه او قال هذا المدعى به الذي قرئ ووصف في هذا الكتاب في يد هذا المدعى عليه بغير حق واجب عليه تسليمه الى هذا المدعي فهذه شهادة صحيحة (عالمكيرى) وقتیکه نوشته شد گواهی شاهد در کاغذی و خوانده شد آن کاغذ بران شاهد پس گفت شاهد که گواهی میدهم که بدرستی این مدعی را است تمامی آن چیز یکه نامیده شده و صفت کرده شده است درین کاغذ بر این مدعی علیه یا گفت که این مدعی به که خوانده شده و صفت کرده شده است درین مکتوب در دست این مدعی علیه بنا حق است پس واجب است بر او سپردنش باین مدعی پس این گواهی صحیح است وسئل عن شيخ الامام الاجل السرخسي رح ان الشهود اميو فيكتب شهادتهم في نسخة وقرا غير الشاهدتها في تلك النسخة فلما فرغ عن القرأة شهد الشهود وقالوا همچنین گواهی میدهیم و گواهی میدهیم که وی ازین نسخه بر خواند مرا این مدعی را براین مدعی علیه هل تقبل قال نعم على الوجه الذي قد بينت يعنى ما قدم (سراجیه) پرسیده شد از شیخ امام بزرگ سرخسی رح که بدرستی که اگر شاهدان امی بودند