Page 86

جلد دوم ۸۱ كتاب الشهادة فایده شاهدی شاهدی داد و شاهد دیگر گفت که شاهد ستم بر شاهدی این یا مانند شاهدی او قبول نمیشود و اگر گفت که شاهد هستم مانند شاهدی او قبول میشود ان يقبل شهادته قبلت ان كان يضبط جميع ذك لفظا ومعنى بالسماع ولواجب ان يشير الى المدعي والمدعى عليه والى المشهوبه ان كان منقولا ( سراجيه) وبه يفتى كذا فى الخلاصة ( عالمكيرى ) والفتوى على ان القاضى اذا احسن تهمة لم يقبل الاجمال من الشاهد (سراجيه) والا يقبل ( قاضيخان ) وقتی که شاهدی داد شاهد محتجی شاهد ی تفسیر کرده شده و شاهدی داد دیگر شاهد بر شاهدی او یا شاهدی داد مانند شاهدی او یعنی شاهد دیگر گفت که شاهد ستم بر شاهد ی شاهد اول یا شاهد ستم مانند شاهد اول قبول کرده نمیشود شاهد ی دوم باجماع علما و همچین قبول نمیشود گواهی شاهد دوم وقتی که گفت گواهی میدهم هم مثل گواهی شاهد اول و همچنان قبول نمیشود گواهی شاهد دوم وقتی که گفت گواهی میدهم مثل انچیز یکه گواهی داده است بران شاهد اول و اگر شاهد دادان شاهد دیگر بانچیز یکه گواهیداده بان شاهد اول و یا مانند شاهدی دیگر یعنے گفت که شاهد هستم مانند شاهد اول قبول کرده میشود شاهدی او اگر آن شاهد دیگر یاد کرده میتوانست تمامی آن شاهدی را از روی لفظ و معنے بیکبار شنیدن و واجب است که آن شاهد دیگر اشارت کند مدعی و مدعی علیه و بانچیز یکه دعوی در انست اگر چیزی منقولی باشد و همچین قول فتوی کرده شده است همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصة الفتاوی و فتوی بر انیست که قاضی قتیکه تهمت بیند در شاهد قبول نکند اجمال شاهد ی را از شاهد و اگر تهمت را نمیدید قبول کند اجمال را از شاهد عن الشيخ الامام الاجل السرخسى ح انه سئل لوان شاهدا شهد عن نسخة شهادة وشهد الباقون وقالوا نشهد بمثل ما شهد به هذا الشاهد وفى هذه النسخة هل يكتفى بذلك قال نعم اذا قال هذا على هذا واشار اليها ومكان فایده شاهدی داد یک شاهد از روی نسخه و باقی شاهدان گفتند که شاد ستم مانند انچه شاهدی داد این شاهد عبد المقيم