Page 42

حبلہ دوم ۳۷ کتاب الشہادۃ بن فلان است و کافی میشود همین دو شاہد برای شاہدی دادن بر نام ونسب نزد صاحبین رحمہما الله و براین است فتوی چنانکہ در کتاب جامع الفصولین ذکر شدہ است اما بقی مفتی کہ بدرستی دو شاہد اگر شاہدی بد ہند نزد قاضی حکم کردہ میشود بشاہدی ایشان وحالانکہ حکم قاضی برتر است از حکم شاہدی پس وقتی کہ حکم قاضی بشاہدی دو شاہد باسم ونسب رو است شاہدی بآن بعد از شاہدی دادن دو شاہد بطریق اولی رواست پس اگر دو عادل بشناسند آنزن را باسم ونسب او میا یند هر آن دو عادل را کہ شاہد فرع میگویند شاہد خود پس شاہدی بدهند شاہد فرع بشاہدی آن دو عادل نزد قاضی باسم ونسب آن زن بطریق فرع وشاہدی بدهند باصل حق بطریق اصل بودن و شاہدی و اعلم انها كما احتاجا للاسم والنسب للمشهود عليه وقت التحمل يحتاجان عند اداء الشهادة الى من يشهدان صاحبة الاسم والنسب هذه وذكر الشيخ خير الدين رح انه يصح التعريف ممن لا تقبل شهادتہ لها سواء كانت الشهادة عليها اولهارح المختار) وبہ صرح فی جامع الفصولین (لطحطاوی) و بدانکہ شاہدان در وقت برداشتن گواه چنانکه محتاج میشوند بنام و نسب کسیکہ شاہدی برا و مید ہند همچنان محتاج میشوند در نزد اداکرون شاہدی بانکسی کہ شاہدی بدہد بائیکہ بدرستی صاحب این نام و نسب ہیمن زن است و ذکر کرده است شیخ خیر الدین رح که بدرستی صحیح میشود تعریف آن زن از کسی که شاهدی برای آن زن قبول نمیشود مانند پدر و پسر و شوہر او برا براست کہ شاہدی بر آن زن باشد یا برای او باشد و بہمین قول تصریح کردہ است در کتاب جامع الفصولين وفي الملتقط اذا سمع صوت المأة فایده معرفت زن با عجب میں میشود با خبار یک شاہدی کہ عکس برای آنزن روا است شہر احمد