Page 350

جلد دوم ۳۴۶ کتاب الشهادة کرد که بدرستی بنکاح گرفته ام این زنرا و زن منکر شد اشان و یا زن دعوی کرد نکاح ماه دار منکر شد ازان پس یک شاهد گواهی داد که بدرستی نکاح بهزار درم بود و دیگر از ایشان گوران که بدرستی آن نکاح بهزار و پینصد درم بود صحیح میشود نکاح بهزار درم و برابرست درین حکم دعوای کمترین آن دو مال که شاهدان بیان کرده اند و افزونتر آن در روایت صحیح اذا شهد شاهدان لرجل على رجل بالف درهم الا ان احدهما قال انه سود وقال الآخر بيض وللبيض فضل على السود فان كان المدعى يدعى السود لا تقبل شهادتهما اصلا الا ان يوفق فيقول كان ما شهد به هذا الشاهد الا انى ابراته من صفة الجودة علم به ذلك الشاهد ولم يعلم به هذا الشاهد الآخر فاذا وفق على هذا الوجه تقبل شهادتهما على السود وان كان يدعى البيض تقبل شهادتهما على السوه لانهما اتفقا على الاقل لفظا ومعنى كذا فى المحيط (عالمكيرى) وقتی که دو شاهد گواهی دادند برای مردی بر مردی بهزار درم ولیکن یکی از ایشان گفت که بدرستی آن درمها سیاه بودند و دیگر از ایشان گفت که سفید بودند و حال آنکه درم سفید را بهتری بود بر درم سیاه پس اگر مدعی دعوی میکرد درمهای سیاه را هرگز قبول کرده نمی شود گواهی ایشان مگر وقتی که موافق کند مدعی دعوای خود را با گواهی شاهدان پس بگوید که مرا بر مدعی علیه همان چیز بود که مان شاهد گواهی داد بآن نگر بدرستی که من ابرا کرده بودم برای او از صفت سره بودنا در مها و این شاهد که گواهی بدرمهای سیاه داده دانسته بود بآن برای من و ندانسته فایده اختلاف گواهان بسود و صفت عام در واسطه توافق درین استیفای بیدار کرده شد