Page 305

جلد دوم ٣٠١ كتاب الشهادة لوشهد انه اتى بانه الجوه بكذا وكذا لوشهد ان المدعى عليه قال بعته بكذا وكذا لو شهد انه اودعه ولوشهد على اقراره ان المدعى دفع اليه لا تقبل ولو شهدا انه اقرانه غصبه او شهدا انه اقرانه رهنه تقبل ويقضى يمالمدعى كذا فى الخلاصة (عالمكيرى) مردمی دعوی کرد غلامی را که در دست مردیگر بود و گذرانید شاهد انرا پس ایشان گواهی دادند باقرار کردن باینکه بدرستی که ایین غلام ملهم این مدعی است قبول میشود گواهی ایشان واگر گواهی دادند باقرار کردن ذو الید که بدرستیکه من خریده ام این غلام را ازین مدعی ومدعی گفت که بدرستیکه این ذو الید اقرار کرده است باین خریدن لیکن من نفروخته ام این غلام راباو درینصورت مدعی میگیرد آن غلام را با در هم نیز حکم است اگر گواهی دادند باقرار مدعی علیه شبکه من خریدم این غلام را از مدعی کرده بود و همچنین حکم است اگر گواهی دادند که بدرستیکه مدعی علیه اقرار کرده باینکه مدعی باجاره داده است غلام راباد یا بقدر و همچنین حکم است اگر گواهی دادند که بدرستیکه مدعی علیه اقرار کرده است باینکه فروخته ام این غلام را بمدعی با بقدر و همچنین حکم اگر گواهی دادند که بدرستیکه مدعی امانت نهاده است این غلام را نزداین مدعی علیه یا اگر گواهی دادند با قرار مدعی علیه باینکه مدعی داده است آن غلام راباد قبول میشود گواهی ایشان اگر گواهی دادند که بدرستیکه مدعی علیه اقرار کرده است باینکه من غصب کرده ام از مدعی آن غلام راویا گواهی دادند که بدرستیکه مدعی علیه اقرار کرده باینکه مدعی گرو نهاده است نزدا من آن غلام را قبول میشود گواهی ایشان و حکم کرده میشود بآن غلام برای مدعی همچنین ذکر شده است درکتاب خلاصة الفتاوى و اما عكس المعنى ما اذا ادعى الاقرار فشهد بالان شاء فهو متصور شرعا اذ لا تسمع الدعوى بالاقرار لما فى البزازية مغزيا الى الذخيرة ادعى ان له عليه كذا وان العين الذى فى يده له لما ان اقر له به او يتد بدعوى الاقرار و قال انه اقران هذا لى او اقران لى عليه كذا قيل يصح دعامة