Page 256

جلد دوم ۲۵۲ كتاب الشهادة امام حسن كه قبول كرده ميشود درپاره همه ايشان بدانكه اگر مراد امام حسن ازين باشد كه گوينده آن قول كه شاهدی عفو جهت دو كس از ايشان باشد فقط نه سوم از ايشان چنانكه فيما در روايت نظام بيست مالم حسن بن زياد يسری كه قبول شدن اين كواهی درباره ساقط شدن قصاص است از همه ايشان و بنابر این حكم پس واجب میشود ديت بران دو شاهد فقط نه بران سوم و اگر مراد امام حسن ازين باشد كه بدرستي هر دوكس از ايشان كه كفته باشند ان قول را و يا هر كدام ازيشان كه كفته باشند آنرا پس بنابرين مراد امام حسن آنست كه ساقط ميشود ديت از همه ان سه نفر رجل له شهادة على كتاب وصية ميت وله فيه وصية فقال لفقيه ابي بكر البلخى ح ينبغي ان يقول الشهد ان على جميع ما في هذا الكتاب الا هذا اى م ع هذا في المحيط (قاضيخان) مردي را كواهی در نبوشته وصيت كردن مرده و حال آنكه مران مرد را در ان نبشته وصيتي ديگري كندر بيت فقير ابوبكر بلخي كه نيمبايد يكع بگويد آن مرد كه كواهي ميدهم تمام آنچيزيكه درين نبشه است مگر كواهی نميدهم براين چيزيكه مرد موصي كرده بان براي من مشهد دست خود را بران چيزي كه آن مرده وصيت كرده براني و و عن ابی القاسم اذا ادعت امرأة على زوجها مهرها فانكر الزوج نكاحها وكان الشاهد تولى تزويجها قال يشهد على النكاح ولا يذكر العقد عن نفسه (قاضيخان) ... و روايت شده از ابو القاسم م که وقتيكه دعوي كند زنی بر وابشان شوهر خود مهرخودراپس منكر شو دلان در ابتان از نكاح آن زن و باشد شاه و آنزن مردي كه تصرف كرده باشدر نكاح دادن آنزن را بطريق وكيل بودن يا ولي بودن گفته است امام ابو القاسم رح كه آن شاهد كواهی بدهند بتنكاح آنرن ديگرند و وكا هي نكاح دادن اور اخاطر خود رجل عليه الف درهم لرجل فوزن الغريم الفا ووضعها بين يدي الطالب وقال خذها فدا وفيتك فقال الطالب لرجل اخرفا ولني هذه الدراهم فناوله ثم شهد المقضى له انه هو الذي دفع اليه الدراهم جازت شهادته (قاضيخان) بر مردي هزار درهم دين بو د بر مراد ديگر با پس وزن كرد آن درهمدار مزار درهم را ونها و آنرا د پیش صاحب دين فايده طريقته گواهی دادن بنوشته وصيت مرد مکه در آن نوشته برای شا و نیتر وصیت مری کرد. فايده طريقه شاهدی دادن وکیل بنکاح باثبات عقد نکاح فايده شاهدی سیکه در میان مدیون از پیش روی او کر فته پاینها صاحب دین داده بادا ادین