Page 251

جلد دوم ۲۴۳ کتاب الشهادة با مرمن بود قبول کرده نمیشود گواهی او واگر مدعی گفت که بیغیراز امرمن او قبول کرده میشود گواهی و واگر تمام نگاه سکونت در آنسر اسی نکرده بود روا نمیشود گواهی او اگرچه مدعی دعوی نکرده باشد که اجاره با مرمن بود ولو شهد المستاجران ان المدعى الذي اجر هما لاثبات الاجارة اولا فسكك علي الموجر لفسخ الاجارة قال ابو حنيفة رح جازت شهادتهما سواء كانت الاخيرة رخيصة او غالية (تكملة) وشهادة الام البغير الثمالي في او على تقبل ( فتح القدير ) واگر دو اجاره گیرنده گواهی دادند که پدر یتیم که مدعا سر کسی را ست که سرای را با جاره داده ست بما و این گواهی را دادند برای اثبات عقد اجاره ویا گواهی دادند برای دیگر انسانی که این مدعا۔۔ سرا ور است و این گواهی را دادند بر موجر برای فسخ شدن عقد اجاره گفت ستا مام اعظم رحمه الله که رو است گواهی ایشان در هر دو وجه برابر ست اینکه اجرت آنسرای ارزان باشد و یا گرا باشد و گواهی کسیکه سکونت کند د سرای ست بغیر اجاره برای مدعی و بر مدعلی رو است ولو شهدك المودع او المستاجر للعين بالعتو قولا او تديرا او كتابة يقبل خوابجا لا بيعه (بحرابین) و اگر امانت گیرنده غلام و یا اجاره گیرنده آن گواهی داد برای آنغلام بآزاد کردن خواجه اورا و یا مدبر کردن او و یا بمکاتبه ساختن خواجه او را نزد دعوی کردن غلام آنرا روا میشود گواهی او وروانی گواهی او بفروختن خواجه آن غلام را و تجوز شهادة رب الدين للمديون بما هو مزيل كذلك ذكر في الوكالة و الجامع ولو شهد لمديونه بعد موته بمال لم تقبل شهادته (قاضيخان ) في فتاوى العلامة القرتاشي تقبل شهادة رب الدين لمديونة بحال حياته اذا لم يكن مفلسا قولا واحدا واختلف فيما اذا شهد له في حال كونه و شمس الائمة الحلواني والد صاحب المحيط قال تقبل واما اذا شهد له بعد الموت فلا تقبل قولا واحدا ( منحة الخالق ) فایده گواهی صاحب دین برای مقروض دحالی که او مفلس دین او باشد رواست در حال مفلسی اوبرامر و بعد مفلسی و در حال زنده کی او یا مرد کی او