Page image — the source of record
Machine transcription
۹۹
همان حکم جمال خوبان و آواز نورسیدگان و وفای زنان
و تلطف دیوانگان و سخاوت مستان و ارادت جاهلان
و فریب دشمنان دارد که بر هیچ یکی از ایشان اعتماد
نتوان کرد و دل در بقای آن نتوان بست فرد
خوش عهدیه موی دوستان است ولی چه سود که آن عهد بیوفایی است
و بسیار دوستی باشد که بکمال اتحاد و نهایت یگانگی رسیده
و اساس خلوص و خصوصیت دران بمرور زمان سر باوج سپهر
کشیده ـ ناگاه از چشم زخمی ازار مخمص محبت بحد بعداوت کشد
و طراوت آن بوزیدن سموم هجران منطفی گردد و باز دوستی قدیم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.