Page 66

صفحه ۵۹ عین الوقایع نسخه پنجم نامصمت زبده هر ارمق شمس عفت مطلع دیدارمق گوشوارکش زیور عرش برین خادمش گردیده جبرئیل امین مهر در فرزندش امین و دادگر باعث آزادی جن و بشر آن یکیرا نام چون خلقش حسن سبز پوش قاسم نام ممتحن صاحب تاج و لوای مغفرت شافع مخلوق اندر آخرت شاه اقلیم امامت از است تا ابد ان مهر رخشان بود و هست بعد او سلطان دشت نینوا آنکه باشد نام او عین البقا شمس بطحا پادشاه بحر و بر نور چشم دو قمر خیر البشر خسرو مظلوم دشت عالمین تشنه کام کربلا یعنی حسین آنکه سر بهاد اندر راه دوست دادرس اندر گه و بیگاه چارمین حجت شه دنیا و دین حضرت بیمار زین العابدین چشم بیماران برسه سوی او کعبه مقصود دلهای او نور چشم باقر علم ازل آن عزیز خاص حق لم یزل درگه او ملجأ درماندگان فیض بخش هفت اقلیم جهان جعفر صادق بود نور ششم راد مقصد بو لایتی کشته گم مخزن پیدایدا اکبر است صاحب اسرار حق داور است هفتمین موسی کاظم شاه دین مبدع عالم پیشوای تسلیم هشتمین سر مایه عشق نخست آنکه ابیات بی بحر شرح است آفتاب مکه و سلطان طوس دسترس خاکش کتر چرخ آبنوس باعث فخر عرب میر ولا شاه اقلیم عجم یعنی رضا توطیا کرده زوّار او کیمیا خاکستر دربار او کو هر درج نهم باشه جواد آن امام اشرف عالی نژاد در لقب گردیده از تقوی تقی خادم اوصد هزاران متقی حجت عاشر نقی شمس عرب میکنم مدح و ثنایش روز و شب صاحب ارشاد تعلیم کمال مقصد و مطلوب سودای وصال نیست جز او ممدوح و پر بها در شمار یازده جو فخر ما دهر از جود و جودش پایدار منبع بحر کرم کوه وقار صاحب دین وارث تیغ دو سر مهدی آمد انشأی عشر انگه برنامش امامت ختم شد امر او در غیب بطه حتم شد زود بیاضی دست بر دامان او باشد از جان بنده فرمان او اسب ششیری زلطف پاکیش کرده حاضر از برای یاریش اندرین دوران چرخ پر تعب بهر این خدمت بیاضی روز و شب شد غلام چارده معصوم پاک تا ز عصیانش نباشد هیچ باک هر که تنک کرد دارا ان گهر کی ز نخل قمر می یابد ثمر بَعْدَ الحَمْدِ وَ الصَّلَاةِ عَلَی مُسْتَحَقِّهِمَا مقصده یان زبان قاصر اینکه سلاطین با عز و تمکین روی زمین را نوعی تلقین ترویج دین مبین میباید و دختران عومتی شاید که باعث اتلاف نفوس انبوهی بنی نوع انسان نشود و نموّ و مؤاخذه حشتم حقیقتی گرد نهمان جویان را جهة وبعد تصرف مملکتی باید که تسخیر آن بریاضت میستر و سر بر فرمانفرمائیش در حین قناعت حاصل آید نه چون پیشینیان افغانستان که از جدال و قتال با یکدیگر و تاخت و تاز بداخل و خارج آن کشور الکای محل اقامت خود را در مصیبت مقسومین افغانان ساختند و این قواعت خونریزی و قتل و غارت پیشه نتایج آنها شده حال هم بدان رویه بپا و بر قرار هستند معلوم است خوی بد بر طبیعتی که نشست نرود تا برد و سر ز دست تعجب دارم از این غفلت که اشخاص بزرگی روزگار را کردار گرگ پسندیده است مگر نه در قدیم الایام پادشاهان ظالم بواسطه ازدیاد وسعت مملکت یا حب دنیا واقتدار حوضه حکومت خود خون بسی مظلومان ریختند واجل الله را بدار آویختند حاصل کردارشان اسباب انقراض سلطنت و زوال دولت هر یک از آنها گردیده محروم زنده گی و شرمنده بنده گی پروردگار مورد ملامت اهالی دنیا و گرفتار قبر شده اند فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ قتل و غارت بیجهت تا چند ای سلطان ملک ترسم آخر خون ناحق گیر و دامان فلک در این مقوله مؤلف را مقصود دسترینی نبوده و نیست البته انچه در مشیت الهی سرشته و کلک تقدیر نوشته تغییر و تبدیل داده نخواهد شد