Page 62

نسخه ۲ ضیاء المعرفه صفحه ۵۵ در کوه کوههای تار و تار و تهی‌گاه آن بهر نوع قدامات لازم است نقطه چهارم سدّه پل خاتون و دُرآباد و جام و باخزر و خواف و و حاف الی قائنات و سیستان محل شورشگران یکی ازین دولت و مجانب دیگری خواهد بود هوای آباد و خوش آب و آبادانی نزدیک بخاک سرحدی نقطه مبهم است در سنۀ ۱۳۰ که مهندسین و کارگذاران دولتین علیتین ایران و انگلیس با حضور امنای امارت افغان تعیین حدود و کشادان و بعضی سدّات مشرقی خراسان را می‌نمودند و مؤلف هم در بود این سه نقطه را جزو خاک ایران قرار دادند و علامات جدی را در باگ پرشیال و درز بکل آب بنا نهادند که آنطرف سرحد نظر بنو مجانب افغانستان اتفاق می‌افتده نقطه پنجم سرحدات قرنات و سیستان اما در قرینات چون بمجاری سیحنلرات افغانستان نداریم هیچملی چندانی نیست مگر در کبود و فیروزان که تعیین سرحد و فرض است اما اب هیرمند او همرین کسی امید دخل و تصرفی ندارد سیستان مرتبه محل توجه و بارانه اذغار نوشته و محافظت آن واجب است چرا که دولت فخیمه انگلیس در آن اطراف محل اقامت و آسایشی چه سانتو و پشین لشکریان دوسعه و اکر بلوچستان ندارند و لاعلاج برای لنگر انداختن و مواصل سرحدات کرمان و بلوچستان بمقیم بودن در حالت علم و سیستانند اراضی سیستان چون سفلی و لازم بخاک دولت علیه آماده و فعلاً باید در ضبط آنها باشند نواحی آبریز جنوبی کوه خواجه و نقاط کندر حوض دار و ترقوالی طاحونه خرابه های باد قدیم که در سمت جنوبی سیستان بفاصله بیست فرسنگ است و آبریز ممالک سیاه کوه و نبند شمال غنی که بمشرق جنوبی سیستان اتفاق می‌افته و از طرف شرقی ندز باید بتصرف و بسط ایرانیان باشه و چخانسور و قلعه نادعلی و قلعه فتح را نقطه حاکم بخش قرار دهند و از شمال شرقی سیستان نقاط لاش و جوین دگر و پخوره را محل نصب تعیین نمایند چون اکبر بند کوهک و نواحی آن بتمرد دیگری به آبادی و خرابی سیستان بسیار فرو اگذار میشود زیرا در آن نقطه هرگاه مجماً بآب علیه ممکن است و بعد از حما آب آبادی سیستان و زنده گانی رعایای آن باقی نمی‌ماند و من الماء كل شئی همچنان که لاش و جوین از متصرفات ایران و قلمرو سیستان بوده مرحوم فریر یار محمد خان افغان که آن نقطه را ناأمالی اعلی زمان خود بمقو عرب افغان کریپت سخی نموده و متصرف شد باجازه و تصویب دولت علیه ایران بوده و برت هم جزر و ضربت و فریر یار محمد خان مرحوم نگاشته امیدوارست بود است لانیز ولی از اواخر عهد مرحوم امیر دوست محمد خان که هرات بجزر امارت افغان نوشته لاش و جوین تحت حکومت و قلمرو آن امارت است بهر حال کمال اقدامات را باید اولیای دولت قاهره ایران بهر یک از این سدّات بیافزایند و بعد بمقتضای مصلحت وقت و حفظ دین نبوی که باعث قوّت و قدرت اسلامیان شود حرفها مخفی در باره دوّ دولتین اسلامیه عثمان و امارت جلیله افغان استشنیه کرده مغایرت جزئی که در ظاهر اظها ر آن از طرفین شد و نخواهد کن گذاشته اول بنظر باتحا و غایت سافی خود که همواره امراء و رعایا افغان بمانیم داشته و دارند و پیوسته بطرصدگه و مجرای بزرگان افغان می‌دیم باید بنویسند و هر کدام از تجار و دانی افغانستان را که در پناه این دولت علیه آمده اند مکتدرری فرموده قد باردیگان بجای طریقه آقائی و بزرگی و هم چشمی را سخن چنانچه باید و شا بیجا آورده در حال هم تخائی مسابق مشوق حال و متفق احوال آن امارت جلیله بودباشند و بانجام مقاصد شان مجدا اقدام فرمود نگذارند که غیر تخمی بر آنها تاخته و بیرق تسلطی باین مملکت افراشته باشند چون نهاد اساس سلطنت و امارت افغانست باید دوّ دولتین قو علیه ایران و اهل تواریخ کوا و نطق مؤتلفه حال هم ترقی و ازدیاد قوّت آن امارت جلیله را خواستار باشند خوب گفته شاعر رحوشش باد بیخر شیر سازی مزن برزمین که بهم بزگان باشه چنین و دیگری گفته هر سر را که خود برافرازی تا توانی بنما خیدا رآ و هم پناه دولت و اعتاد در با و علیه اسلامیه عثمانی محکم شا رضایت خاطر و مصلمت اعلیحضرت اقدس پادشاه غازی سلطان عبدالحمید متع الله المسلمین بطول بقائه را از دست ندهند و هر دو دولت قوی شوکت هم دست متشوّق و همرای آن امارت جوانبخت نیز ساعی و جابشند آنطرف سرخی آباد و سرخس ملکت وابرو سریر صادق امارت فریر سهرخان خانی بود تا حاصلات آن سر حد بحطی مخالفت تعیین حدود بخلاف صمیمی که از طرف دیده شود والله اعلم