Page 554

http://hdl.handle.net/2333.1/2333.1/p8cz8xj2 Image 553 of 585 نسخه اما بخونی بوجود امد ششصد چهارم محرم الحرام سنه ۱۳۳۴ مروس بود با علیمضرت سلطان عبدالحمید خان صفحه ۵۴ ذکر جمیعہ مجتہدین عصر کہ باشند اسلام را قع و نصر دران پس بنطق خدای مجید شهنشاه اسلام عبدالمجید که سلطان اقلیم دانشوریست مه صورنش را جهان مشتریست ۳ دگر جلوه شهزاده کام بخشام همایون نژادان والا مقام نخستین اتابک جهان بخش راد که باب سعادت بایران کشاد زتدبیر بفعل مشکل کلید نکونخوی سلطان عبدالمجید جوان بخت مردانه هوشمند که بر بسته دست عدو را بند زبان طالب نظم کشور بود پسندیده شاه مظفر بود شخص داده زان مملکتش باد که هرگز نیاید بایران شکست دگر خلق سلطان اقلیم گیر سپس کامران آن امیر کبیر در مدح اتابک اعظم سلطان ایران دگر رکن دولت بنی عم شاه که همت بلند است و جمشید جاه هم آن نیز الدوله پاک کیش که شد بذل و جودش انداختیش وزیران در بارش مه بجهان همه پایه ارا ز پیر و جوان خصوص آن وزیر نمایان حشم مشیر شه و حاجی محتشم بدربار سلطان حق پرست مشاور و مشیر دکر هرچه هست یمین دیسا ر و صدیق و امین که دارند یاری باسلام و دین خدایا تو محفوظ دار از گزند باسایش مردم مستمند دگر سید بکفام حسین که شد رکن عدل و سعی قلیل در مدح میرزا شفیعا متوفی قبه هم آن خازنان شهنشاه دین امام رضا قبله بهتمین که والا نژادند و عالی مقام در آن آستان مثل قایم مقام دگر نایب التولیه با نقیب که هستند در رتبه خیلی نجیب ایا حاجی ناظر و سایرین که باشند در فکر ترویج دین مدح نایب التولیه جناب سید ضیاء الدین و سایرین بپول و قوام و عماد و کمال مؤید که گردیده نیکو مآل دبیر و وزیر و ضیاء و بصیر خبیر و ادیبان برنا و پیر نظام و شجاع و مجیر و معین دگر ناصر و ملتزم با امین صنیع و منیر و مشیر و بهاء دکر خازن و انتخاب و جلاء مقدم و فراش و در بان که خدمتگذارد از جان سپس ناظم الملک ایران زمین نکو خواه ملت ببر تم نسین جهانگیر نام و حسینی نژاد ادیب سخن سنج و نیکو نهاد دگر سید عابدی از خواص که مطلوب عامست و محمود خاص فزون باد بر جمله اقبال بخت که پاینده ماند تب تاج و تخت دگر عم سلطان افغان بند حبیب الله آن خسرو ارجمند در مدح سلطان افغان پادشاه غازی که کوس عدالت عیان میزند شرر بر دل دشمنان میزند زتدبیر او مات نصرانیان که شد حش نماید بمقلو با ان الهی سلاطین ما را بخیر سرافراز فرما در این کند و پیر چنانمیکن آن شهنشاه را که همواره اران دهد راه را الهی تو خود یاد و مسعود باش بهر ورطه ما را مددگار باش خدایا بحق بزرگان دین بحق رضا قبله بهتمین که اعیان و اشراف اسلام را نگهدار از خاص تا عام را کجایمکه شد معدلت کارشان ز آفات یکیم نگهدارشان دگر ملت مسلمین را ببخش گناهان روی زمین راببخش بیامرز خیل اسیران خاک که کشتند غافل بعصیان چاک الهی بنظر کن ز راه کرم بحال من غرق دریای غم که از جور دشمن شدم پایمال چو عشاق مسکین شوقی نوال ریاضت کشیدم بصد خون دل که نزد تو یا رب نباشم خجل نه جز در پناه توام راحتیت نه غیر درت درگہ منقیست مریض ریاضتی بر این تحفه خرو بیا که لخت این نسخه بر خیر با تحریر این نامه محترم مرا کرده یاری ز راه کرم جوانی که باشد مرانورعین نلوم محبان محمد حسین چو در اصل با من برادر بود بهر ورطه ام یار و یاور بود نگهدار او نطف یزدان شود علم در میان جوانان شود الهی ببخشا مرا والدین کزانشان بمن هر گشا و دین دگر چا ر طفل صغیر مرا بپیری رسان اندرین غم سرا که چیزی ندارم دکر یاد کار بجز این کتاب و بجز این شمار ز اسلامیان میکنم خواهشی بامید الطاف و بخشایشی که در این کتابم زسر تا بپا هر جا بینند سهو و خطا زرحمت چنان پرده پوشی کنند که اصلاح آن در خموشی کنند سرودم جو این نکته را باباب بقانون تعداد عم حساب ز تاریخ برخواست ذافلک که ختم کتاب است تاریخ بن جو حسن بر خبر داز اختتام برا بود اصل تاریخ او والسلم ۱۴۳ ۱۲۹ ۱۳۳۴ ۱۴۳۰