Page 476

نسخه ۱۲ روس و ژاپون صفحه ۴۶۳ بنده‌گی مخلوق را نسبت بخالق واجب نمیدانسته وعقیده‌اند زنده گی وموجودی این عالم نیست هست ممات و بضا را بپوچ سراب تشبیه کرده که درانظار جلوه‌میکنند اما عیسویان ژاپون بواسطه انجیل‌های مخصوص نفود قوت مسیحی که در ۱۶۳۷ میلادی بوطن آنها منبعث شد متجاوز از پنجاه هزار جمعیت بکیش نصاری در آمدند تا سایرین برآنها هجوم آورده خیال قتل وغارت بستند تا بفردا چندی دین نصاری با اضعاف منسوخ بود تا قرن ۱۹ که اجانب بمملکت بروسی اجانب باز شد مجددا رواج یافت که اکنون پنجاه و یکهزار نفر کاتولیکی وسی و نه‌هزار نفر پروتستانی و بیست و چهارهزار نفر معتقد کلیسای کرک از ملت ژاپون در شهر (توکیو) پنج محل برای سوختن اموات طایفه بودا دایر است و قوانین ملت بودا بیست که لازم بیان نیست منجمله در عزای یکدیگر لباس ساده میپوشند و تا مدت پنجماه اغذیه حیوانی را نمیخورند نکاح وطلاق بقانون قننی خود دائر که هرگاه بعد از نکاح دل سردی بین زن و شوهر روی دهد مثل عیسویان مادام العمر مجبور و مقید تحمل این ناگوار نیستند فورا یکی از طرفین که اراده مفارقت دارند باداره نظمیه اطلاع میدهد و عرضحال مقصود و خیال خود را می نماید آنوقت تفریق دبدانی می کنند اما محبت زنان و شوهران از حیث وفا و عصمت و غمخواری بیکدیگر درانملت زیاد و تفریق از نواراست و در زنان و مردان ژاپون خوش صورت کمتر بهم میرسد و اکثریت زحمت عموماً خمیده شانه وکوتاه قد و تنگ چشم و کفیل باریک و نگوش ست می پایند فصل چهارم در بیان قوانین و مراسم ملت ژاپون مردان وزنان عموم آن لمت متواضع وغریب دوست و مهمان نواز وزحمت کش و متفق الرای و خیرخواه یکدیگر وسلیقه خود پاکیزه و مؤدب و مهربان و بصفا ونظافت داخل و خارج منازل د راه تا و غرس اشجار و حمل آوردن انواع سبز یجا مایل و راغبند در نشستن برای تحریر و صحبت و کارهای مصنوعی و دوختن لباس زنانه و مردانه دو زانو با چهار زانو می نشینند و با کفش وارد اطاقها یکدیگر نمیشوند و حصیره اشیاء ولایتی فرش آنهاست و هنگام خواب هرکدام دوشک ناز کی زیر پا می اندازند و زنان آنها را یک تخته مخصوصی بجهت حفظ مو تعبیه شده در هنگام خواب در زیر سر است که گیسوان مشک آمیز عنبرنیز پرپیچ وتاب آن غداران برای خاطر دلهای مجموع خریداران پریشان نشود دختران و زنان ژاپونی علم آرایش و پیرایش جمال خود را نیکو میدانند اما بعد از ورود بخانه شوهر و رسیدن بوسیال یکدیگر باندک فاسله بپاس و نیضت حسن را شتصیف کامل مینمایند و دندانهای خود را بدوراتهای مخصوص سیاه میکنند که غیری آنها را نبیند و در انظار کریه المنظر باشند خال سبز در پیشانی ولب و زیر گلو وجاهائی که منظور نظر است بر تمام اناث ژاپونی معمول میباشد و نیز اغلب مردان آنها خال سبز شمشیر را دارند که از نفوذ غریبی زاده‌گان هندوستان در آن کشور متداول شد و در ۱۸۶۸ اعلیحضرت میکاد و آنرسم را موقوف و منسوخ داشت و چندی بدین منوال گذشت تا اعلیحضرت آدو در پادشاه انگلیس وقتی خواست بسیاحت کشور ژاپون برود بملاحظه اسمیجی و خودش ولیعهد بود مخصوصاً برای اظهار رنجنمائی ومحبت بآن ملت صورت اژدها در بازو او نقش شد وقتی ژاپونیان آن رسم را پسند شخص بزرگی دیدند مجدداً متداول داشتند رعایای هر مملکت و هر قریه نطق اهل در ای خود را توسط وکلا و ممیز ووکلی که معین شده اند بدربار پادشاهی حق دارند و بهمان ترتیب وکلا کل هر ایالت در مجلس شور او قوانین دولتی جلوس نموده اظهار مقاصد و مطالب موکلین خود را می نمایند و پادشاهان سابق و لاحق آنها خصوصا اعلیحضرت میکادو ایمپراتور حالیه با کمال رافت و مهر با با اهالی رفتار نموده باستر دیدی خاطر غربی زادگان اشخاصی را میگویند که آنها را قومنی از افاغنه جت و ایرانیان کولی میدانند