Page 452

منبع البكاء آن الم شد ما یه غم بر ملا شر اشر کر بلا ساخت میدان بلا بر حسین تشنه لب شط فرات مقم جسمی چکه شد و آب حیات ماند تنها اندر آن دشت عراق پای بند کربت و غم دفراق هیچکس یاری بر آن سرور نکرد با کف آبی لبش را تر نکرد جمله اصحاب او را سر بسر با دو صد خواری عبا کردند سر بیدق کین کوفیان افراشتند تخم محنت در دو عالم کاشتند هر یکی بر قصد قتل آن شهید نیزه و شمشیر بر کف میدوید تیغ بیداد ستم با ظلم و کین میزدندش از یسار و از یمین تشنه لب ماند اودرکیش کشا اندر آن صحرا چه بش کشاد تا که خون اطهرش بر خاک نخیست اشک چشم از دیده افلاک ریخت پس خیامش را بآتش سوختند آتشی بر ممکنات افروختند در بحیث گرمی که جانش میگداخت برسنان کردند راس انورش تن بدشت کربلا سر در شام ماند و شد زان حشروها قیام اندرانپیش حراسان یکسان جمله را بستند بر یک ریسمان چون اسیران فرنگ وزنجان یک بیک گشته به شتر سوان عابد بیمار را زنجیر غم شد بدوی ناقه مغول ستم حال سلطان سریر نینوا زین صفت بودی مجرات گریبان سازم سراسر قطعه اش داغها افند بدل از غصه اش مصیبت دیگر در رحلت حضرت ملا ظاهر خانی نو اسلام علیان بعد چندی از وفات مصطفی شد زمان رحلت خیر النسا فاطمه صدیقه عالی تبار گشت از پیچو پریمار نزار مدتی در بستر غم اوفتاد باب محنت بر رخ عالم کشاد مرغ روح اطهرش پرواز کرد خویش را با حوریان باز کردند بعد از آنست ستمدیده بازد خویشتن را فارغ از دنیا نمود داغ بر دل رفت زین دارفنا با رخ نیلی زجور اشقیاء پهلویش را ظلم کین شکسته بود بازویش را تا زیانه خسته بود رفت با اشکانش سوی جنان دختر پیغمبر آخر زمان در وفات او امیرالمؤمنین گشت بیایار وانیس و دل غمین وقت کفن و دفن آن خورشید که در آب دیده اش غسل دینمو گوهری چنان بزیر خاک کرد حسرتی اندر دل افلاک کرد خواست یاری از خداوند کریم شد پرستارش باطفال یتیم بودم بازان عزیزان یکدیگر هم بزینب هم حسن را هم حسین شعر آمرح آتش آن غم مجانمرا بسوخت خرمن جان مرا یکبی بر فروخت چھٹار میں باز دل شد جانب دشت بلا یادم آمد داستان کربلا سرگذشت زینب افسرد دل آن مصیبت خاص رب ذوالجمال مادرش گر صدمه بسیار دید کی جفای شمر خونخوار دید مادرش گر خاطره میدار است داشت کی بجای اشک خون در دیده مادرش گر رحلت از دنیا نمود دستگیر شمر اعدا بنبود مادرش گر چشم پوشید از جنان بود فارغ از جفای کوفیان فاطمه بر دل غم همیشه داشت لیک زینب داغها بر سینه است فاطمه کی گریه اطفال دید زینب افسرده بدل آن حال دید فاطمه ایمن زسوز سینه بود زینب محزون اسیر کینه بود فاطمه در پهلویش بودی سنا داشت زینب محنت در پنج و محن فاطمه کی دید بانگ شورتشین دید زینب در دم قتل حسین فاطمه داغ علی اکبر ندید قلب زینب دید از جور یزید دید کی قتل برا در فاطمه چشم زینب دید با صد واهمه نزد این صد ته جز شور بشور لیک زینب چادرش بر سر نبود دیگر مصیبت حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام حیدر صفدرشه دنیا ودین آنچه شد پر خاتم ایمان نگین دانج ستی برا سر اسر مایداو موش و کرسی باز قدر پایدار شد سحرگاهی زشوق بی نیاز سوی مسجد تا بجا آرد نماز بهر قتل حضرتش اندر کین بود ابن ملجم دل پُر زکین سر بسجده نزد تا سلطان دین تیغ برکف حمله ور شد آن لعین زد بفرق خسرو کون و مکان تیغ زهر آلوده را چون مشرکان در زمان شق القمر شد آشکا چهره خورشید گردون کشت تار کفر بر اسلام تیغ کینه زد سنگ آن غم را بک قلب سینه زد در سما غلغله بانگ واول شد انبیا واولیا گریان شدند لطمه زد در بحر محنت جبرئیل از جهان برخاست بانگ قال قیل آنچراحت شامرا از پاکند آتشی بر حریر من در جا فکند بعد از