Page 416

نسخه روفتا فصل خام صفحه ٤ غزلیات ارآنکه غیر کسی نگهدار نیست آوای دل بجز سر کوی مخیار نیست صیاد مست نام چرا آور دلبن تیزا گر درانه بسمل شکار نیست سمیم غنچه دارد که در سباع نشان چون من بخت توکسی خوار و زار از موج هم نجات نیابند عاشقان بمحیط عشق تو در یا کنار نیست جور و جفای یار عیان است کر نهان عهد و وفای یار در خان پایدار نیست غیر از کتاب عشق تو ایم یاد گار ما عمرم ببین بس است که بر خود قرار نیست از بخت خویش شکوه ندارم که ما را پر توت نصیب جفایش کنار نیست بس شعر ابماحت آفاق دیده ام آوای عشق آفرده وما را از یاد او جهانجی شهریار نیست شبان حر سینه راحت قرار نیست از گلستان روی تو جنت نشان ما دوزخوی آتشین تو دوزخ بدار نیست ای حروف و عشق جهان اشاره بتوحید میکند کرد دست نو یار که کثرت شمار نیست روی زمین و ساخت افلاک و جوفمان بو لیسیا که محمد توحید غار نیست دیدی حبت تو کی نیستی بود هر کس که بافت عشق تو صاحف قرا نیست از هم میرسد طبار دلهای عاشقان زلف تو دام گشته و خال تو دا نی نیست عشاق راست بخت همایون که چاره صوت درانو زو دل زار تار نیست طره د دلای حیدر والای بی نظیر ارفع جسم من که عفو گل سیدیم نازنین هم چنین با حسن برفتان کذان بازدان چه دام در ره دلها نها د است راقصد صید طایر وارسته با ناز بو کمان و تیر نزنگان گذاره گیسوی تا بدار توام گشته پای کیر بنزنین چه بند ها شده بر پا فتاده در کوی یار مرحل اقامت دیگر با اختیار در ره قاتل ستاد ای خواندن بسم تو را ذکر خدا میدانم صفت حسن تو و در وسحر هر دو یکیست فرقه زهد مناجی به زرق است و ريب چون ردا می بر و عمامه بسر هر دو یکیست دیدن روی تو و نور بصر هر دو یکیست آتش خوی تو و نار سقر هر دو یکیست پادشابی ز وصال تو مرا روزی شد دولت وصل تو و افسر زر هر دو یکیست آدمیزاده ملامت بنود کاندر عشق رسم در او پدرو کار پسر هر دو یکیست زشت و زیبائی مارا بجهان فرقی نیست نیک و بد خاق زمانا بنظر هر دو یکیست داده ام دل بتو و باز بگیرم هرگز که بسودایی توام سود و ضرر هر دو یکیست خاکساران سر کوی تو را باکی نیست که مکان مضر و جای سفر هر دو یکیست زان مناجی تو پیوسته و میگوید فاش طاق ابروی تو تیغ دو سپر هر دو یکیست ما را که دل بمهر تو امید وارنیست هر گز بخوا بگاه محبت قرار نیست از ابتدا می صبح ازل تا برستخیز عاشق بغير وصل تو ا مید وار نیست جو ربجهان وزحمت صد سال زندگی دشوار تر ز کیغص انتظار نیست از گردش زمانه فرمت طمع مدار کا سود گی ز حادثه روز کارنیست اندر دیار عشق که هم باکفاست غمخوار و یار من بجز از کردگار نیست بگشای لب برای تقسم که گفته اند تا غنچه نشکفد بگلستان بهار نیست کم طالعی نگر که زبخت سیاه خویش در کشور عطای تو ما را گذار نیست منصور وار گر بکشندم برومی دار بنیاد می پرستی من پا بدار نیست چون حرف حق بمردم نادان اثر نکرد ما را دگر به نیک و بد خلق کار نیست آستان بود و صال که در کوی عشق یا شر طی بجز محبت هشت و چهار نیست بخشیده شه کف مناجی زار زار مأیوس از عنایت پروردگار نیست