Page 270

نسخه سوم عين الوقايع صفحه ٢۶٣ شروع بجدو نیاز دیگر به دربار غفور باخویش بود در عالم رؤیا دید در وازه شهر کربلا کشوده هفتاد و دو آهو خارج شده رو بآرد و آمدند آهوی تاج دار در جلو و آهوی خوش صوتی در کنار و رعنا غزالی پهلوی راست آن دو آهو روان اسب و سایه هواء متعاقب آنها می آیند وقتی نزدیک بآرد و خیمه نجم پاشا رسیدند آهوی تاجدار بآن جره آهو اشارتی فرمود و باز بان شیخ کلید گر چاوان خیمه نجم پاشا خنداز د بکو باز گشتم و سد خالیست بتکلیف خودت رفتار کن بنجم پاشای خوش بخت بیدار شد کلید سروی سجاده خود یافت آن را بردا و جهان شب بجد داد فرستاد پیر مرد کهن سال را آور دند کلید در میان خواب را با و نمود و تعبیر خواست پیر مرد جمیعت کیش گفت مقصودت حاصل است چرا که حضرت بتو اجازه فرمود بدانکه آن هفتاد و د واهوی کربلا چیا و آهوی تاجدار خود حضرت سید الشهدا علیه السلام و آهوی نیک صولت جناب ابا الفضل و آهو بره شهزاده علی اکبر علیهم سلم کربلا آن هر ز کو ار است و کلید را بتو عطا فرموده حال آنچه خواهی بکن نجم پاشا خیمه معتقد شد و بمع دل را از لوث شرک محبت اهل بیت رسالت صفا داد صبح فرد امتوجه تسخیر کر بلا شد و فرمان بر شش سپا هیان داد آن مکر راند از ان جنگی که در برنج و بارد کر بلامستعد قتال و جدال بودند و مکتر سپاه عثمانیه را در نزد یک بروج مغلوب ساخته جمعی را بقتل میرسانیدند در این بر ش ابداً اظهار حیات ننوانستند و دو ساعت فاصله شهری که شش ماه محاصره مانده بود بتصرف عساکر نجم پاشا در آمد و فرمان بقتل و غارت داد که باغیان و حر بیان را بقتل رسانند اما عساکر کینه جو بکس دادن نگذشته خواه غریب بود خواه بومی جهت تم لطفی حضرت بشورشیان این بود که دو نفر رئیس از طایفه اعراب داشتند یکی انه خلیفه شمر و دیگری طایر و مبرد و مهر سنگ بیباک بودند و سبعی اعراب بویه و جسد گریخته های بلاد را که در شقاوت و شرارت نظیر و عدیل نداشتند دور خود جمع کرد بمفسده اقدام کردند و با دولت عثمانی طرف نزاع و جدال شدند از زمان ورود عساکر آندولت که ابواب شهر کربلا مسدود شد آن جمعیت از ازل و اوباش که متجاوز از دوازده هزار نفر بودند بداخل شهر دست تعدی کشوده بناموس و اموال مردم سکنه در ز آز دست اندازیها کردند و بهانه اینکه ما مستحفظ بروج و اهل محاربه ایم هر شب از اهالی پول مخارج و اسباب لواز میکرفتند و با عمال قبیحه از قبیل شرب و غیره اقدام داشته حرکات آنها باعث شد که نجم پاشا از خارج خادم و محرم آستان حضرت شود و خودان کوا با بیان مجرم واقعی کردند اینست مآل جاندینان که در جوار بزرگان دین هم بکار فضائی و ضد طریق اسلام اقدام نمایند که این رسم قابا جا در کجا در این دوره پست تا بهر حال چنانچه در افغا نستان از قدیم الایام معمول است که شبها جمعه در اماکن محترم و قرب جوار امام زاده کان و اولیا در و د کرده بعیش و طرب و لهو لعب مشغول میشوند و محل خوش گذرانی و بیگا آنها آستانه اقطاب و او تاد است خدا وند کریم بایت خود مگر تقصیر ما مردم افغانستان را عفو فرماید که حرمت روحات مقدسه را منظور نداشته بر فتار و کر دار وحشیانه می پردازیم کر مسلما آزاد نیست که حافظ دارد وای اکر از پی امروز بود فردا کاش پادشاه عالیه افغانستان که در حسن نیت و فطرت نوشیروان عهدست در ترک این مرسوم و کردار انا بدان نقاط پردازد ( مؤلف ) خلاصه شهر کربلا از وجود اشرار پاک شد و چندین هزار از آنها و سائر اهالی بقتل رسید و نجم پاشا بمقصود خود نایل گردید (القصّه) توپ یحیی معمولی اما عزاده ابوالقاسم که در کوهستان برار برضد سپاه افغانستان آواز نمود و بارقه کرامتی از آستان آن بزرگو ارند رخشید ازین نسبتی و یقیناً امیر عبدالرحمن خان در هر باب بخضرت شاه ولایت ملتجی بود کسی کو محمد بر رتھا پدر پی کین او بر نخیزد سپر عقیده مؤلف اینست که اگر کافری سال ها صلی رقود از خوارج تلعق اقا سید حسن با عرق و بابا خان را اسیر داشته با هدیه آذریه شهد دیگرا بندار