Page 207

نسخۀ سیوم عبر الوقایع صفحۀ ٢٠٦ خود را عقب کشیده بجانب هرات آمدند سردار درین راه از سرماگین جیا شده ماجرا بازگشتند سردار فوراً این سرماخو را از مملکت اگر قندهار نیافکند در ضمنام که گرفتار صیاد نگردد مرکز خلاف قندهار تا آمد تسلط انگلیسها ماند ولیکن از زمان درود انگلیسها بقندهار چند مطلب مهم روی داد که نتوانستند ابا ابرا عموماً تابع خود دانند اول بچه گشنیز دوری بدون جواب کذا روزی از دکان خود بزه آمد و با دوش بره آن شخص محترمی از انگلیس باز داد را گرفته و جهت پرسید گفت پوستم غازی تمام دیگر بخنجر طیبه بنام سمی هساکه انگلیس غفلتاً خود را برصف سپاه زده چند نفر را کشته تاسه نفر آنها گشته و دو نفر اسیر شدند و قصدی بجز عصبیت دینی نداشتند و نیز نوزاد چوپان نام نود محی جان افغان چند نفر از صاحب منصبان انگلیس را کشا و آشکارا پته رسانید که آن قضیه طرخ مذاکره در پارلمنت لندن شد و هم سه نفر از غلجانی که یک پدر با دو پسرش همیشه شتران داشته بیش آمدند نزدیک سپاه انگلیس رسیده و هنگام مشق بود پدر رو بپر و پسرش کرد و گفت آلکان برانزه چه هم غازی سرهم شهید و فوراً اشتران را در بیابان رها کرده هر سه پدر و پسر مردانه وار بپایه لشکری انگلیس مخلوط در شدند و هفت نفر مقتول و بهار نفر را مجروح سخت نمودند چون سپاه انگلیس اجازه زدن آنها را نداشتند آخرمرد میقز فرمانده انگلیس حکم داد که با سرنیزه آنها را بلاک ساختند و محل دفن آنها اکنون در سر راه بهمان نقطه است ملاحظه اینحرکات انگلیسا د خالت عمده با مورقندهار نمودند و سردار شیر علیخان را بحکمرانی منصوب داشتند و خیال شان این بود که هروقت والی قندهار از جانب دولت عز بخیر شاد جزو امارت افغانسان نشود و سپاه ساخلویهم از اندولت در قندهار اقامت داشته باشد پس از شکست سردار شیر علیخان در حفظ کرشک مشارالیه را بکراچی فرستادند و خود انگلیسها تا در شهر قندهار حکمرانی نمورند الی زمان تخلیه و اکذار نمودن با میر عبد الرحمن خان (مؤلف) محاربه چهارم سردار محمد ایوب خان که بهرات ورود کرده و بتعطیل مجدد مشغول تهیه و تدارک قشونی شد عزم حمله بقندهار نمود دو فوج از سپاه پیاده هراتیه که بساحلوی میمنه بودند احضار نمود که همراه خود بجنگ انگلیس ببرد و سپاهی که که در هرات داشت عبارت از نه فوج پیاده و چهار فوج رساله چهار هزار سوار جهاد و پشیا بود از نه فوج پیاده دو فوج قدیمی هراتی بودند آنها را با پنج فوج کابلی و سایر سپاه سواره حرکت داد در پل مالان یکفرسنگی شهر هرات بطرف قندهار یوم ١٣ ذیحجه ششغاندزد و دو فوج جدید هراتی را که منوزه کوچک بودند امورش و تومت بهرات نمود وارد در را کابل شند تا افواج احضار شده از میمنه باینه افواج ذکور در تحت ریاست عمل فیض محمد خان سن زائی و کلنل یار محمد خان سہے ہوئے و مساکنی زد و خورد سر اشپاه کابلی را که در ترکستان از مکنت بعد از وفات امیر شیر علیخان روگ داده بود بخاطر داشتند و نیز شرح ارتقای لشکریان کابلی نسبت بانی هرات گوشزد آنها شده بود اما نادانی در بین راه معاهده بیخته سردار محمد ایوب خان و سپاه کابلی نموده یوم ١٤ ذیحجه احکام ریاست از اغازی کشته از را، رباط غوریان براه دراوه شوش هرات ورود کردند و چون با خود سردار داده بودند که حالا کابل و ترکستان خالی میشد از هر بیان شده و قندهار به تصرف انگلیس است قدرت و قوتی باشه محمد ایوب خان باقی مانده با هم تا در شوشبر دارا با نیگیری میکستیم قالدی اور در انچه سپاه کابلی که هرات شهر باقی مانده از بغل میرسایم دستر را بضبط خود درآورده بعد جمله با مرد و میرم اهالی شهر دهات نیز با ما متفق میشوند بقوه کثرت ازدو سردار راهم میزنیم و خزانه و توپخانه و اسلحه را از انها میگیریم خطبه و سکه را بنام فیض محمد خان و یا لشکر را بیا رحمدخان واگذاری شویم رومار آلکان یعنی بچها یعنی بیایند که تیرهای بزنیم و هم بشهید چهار ادیاں بالقا طوایف اویوق شی و هزاره بالامرغاب و فیروزکوه در آینی فوریت گویند