Page image — the source of record
Machine transcription
صحنه دوم
(در درب یکی از قلعه های باشکوه افغانی)
پیر مرد: (در جلودرب) هنوز حرکت نکرده اید؟! توقع نداشتم ترا ببینم، گفتند قشون در تاریکی حرکت میکنند، آرزومند بودم رویت را ببو سم ...
حلمی : نه خیر،ولی وقت حرکت نزديك است . چگونه میتوانستم بدون دیدن شما بروم. آمدم تا دستهای شما را برای وداع ببو سم . . .
پیرمرد : ( با خندۀ معنی داری) بلی برای بوسۀ وداع آمدی .. .؟
حلمی : (سرش را پائین می افگند) نتوانستم بی آمدن بروم. آمدم تادعای شمارا بگیرم . . . و . . .
پیرمرد : دعای من . . . من دعاء میکنم که خدا شما را فتح ارزانی کند،ولی آه جز این نمیتوانم دعای دیگری بکنم . . . این دعای من هماره مستجاب میشود . بار ها و در جنگ گذشته نیز در همین جا ، در جلودرب همین قلعه دعا کرده ام و جوانان فتح کرده اندولی نمیدانم من فراموش کردم یا آنکه خدا نخواست فرزند جوان من باز گردد . . . او خود میداند که من شکایتی از مرگ او ندارم و بدان جنگ فتح شاد بودم. هر چند آخرین میوۀ زندگی مرا تندباد آن حادثه فروریخت. مرگ او دیگر امید فرزند را در قلب من کشت،ولی آرزوی فتح در روح من چه قوتی دارد که هماره زنده مانده است . . . بازهم شکر میکنم من در چشم هر جوانی سیمای او ار زنده می بینم. اينك تو در مقابل من ایستاده هستی. چند دقیقه بیشتر دوسه جوان دیگر نیز ازین راه گذشتند، خیال میکردم که فرزند من با ایشان یکجا از جلومن گذشت. اکنون او را در پهلوی تو ایستاده می بینم. عزیز من! گمان مکن این و همی است که از دماغ پیرمن بیرون می آید من معتقد هستم آنهائیکه خودرا فدا کرده اندنه مرده اند، و روح آنها همیشه با آنهائیکه به عقیدۀ که ایشان داشتند و راهیکه ایشان تعقیب میکردند معتقد و همراه است یاری میکند و از ایشان دور نمیشود . همین حالا که از خانه
(٦)
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.