Page 634

(٥٨٩) دانست که سر بسر زشتی و زیانست، این را واجب چنانست که همگان بسته گردیده، هر کسی که توفیری نماید باید که با بنده اندر آن رجوع کرده آید، تا صواب و سلاح آن باز نماید، که اگر بر آن جمله که اکنون است بماند بسیار خلل ظاهر گردد، نه امروز بلکه فردا تا درین باب نیکو نگاه کرده آید. الجواب: - ما چون از سپاهان روی بدین طرف آورد یم دل مشغولی ها بسیار در پیش بود که آن وقت چنان می بایست که هر کس پیش ما گستاخی میکرد و سخن میگفت ما نیز مثالی میدادیم که کارها قرار نگرفته بود، امروز حالی دیگرست بحمد الله که بر قاعدۀ اول نظام گرفت و همه دل مشغولی برخاست و فرمان دیگر گونه گشت و نیز کسی را آن تمکین نباشد که پیش ما سخنی گوید جز از باب شغل خویش، دل فارغ باید داشت که فرمان ما راست و چون از ما گذشت خواجۀ فاضل را و دیگران بندگان ما اند و شاگردان وی، اگر کسی خواهد که از اندازه محل خویش و شغل خود بیرون شود آن نشنویم تا ندانیم بهیچ حال رضا داده نیاید و اگر تلبیس کنند بر مجلسی و بگوش خواجه رسد بدان رضا داده نیاید و اگر بسوی راست ما را باز نماید تا آنچه رای واجب کند در تلافی آن فرموده شود. المواضعه: - دیوان عرض و دیوان وکالت دیوان بزرگست و متولیان آن کسانی باید که خداوند عالم ادام الله سلطانه اختیار کند، کسانی که ایشان را ایام جاه وحشمت باشد اما چنان باید که بر احوال حساب های کسان بنده واقف باشد که اندر این دو شغل گزافها نرود که رای عالی بر آن تواند رسید، فرمان باید درین معنی تا متولیان این دو شغل بر حد و اندازۀ خود بایستند و گوش در فرمان عالی و مثالهای بنده دارند تا خللی نیفتد والله الهادی الی طریق الرشاد.