Page 631

(٥٨٦) وسوالهای تحریری می فرستاد و خواجه با دلایل و حتی بدرشتی جواب میداد که موجب حیرت همه واقع می شد چون مخالفین خواجه از هر طریق عاجز آمدند و نتوانستند آن وزیر دانشمند پردل مدبر را مغلوب کنند سلطان گفت به وی بر نگارند که گرفتیم که هر چه در حق تو گفته اند دروغ بود و جوابها دادی و بگذشت يك چيز مانده است و ما آنرا نگه میداشتیم تاچون هيچ بهانه نماند ترا بدان بگیریم و آن این است که وزیری را که مال صامت از سی هزار هزار درم بگذرد در سر فسادی بزرگ میداشته باشد تا این وقت سی و نه هزار درم تو رسیده است برسم هدیه از درک قماش و دیگر عوارض نیز سی هزار درم پوشیده بخزانه رسیده و چون ترا مصادره کردند هفتاد و نه هزار درم از تو گرفتند احمد بر پشت نامه این جواب را نوشت : بندگان که مال و آلت سازند خاصه بنده که این شغل دارد که بنده داشتم نکونامی و جاه خداوند را سازند. بنده بی نوا خاصه وزیر بکار ناید و من بنده همیشه از خداوند در خلوت و مجلس شراب می شنیدم حدیث ری و آن نواحی که مجالست آنرا بدان زنگ و گردی فراخ شلواران بگذاشتند و میدانستم که چون رأی عالی قصدی کند نه آن مرد است که عنان تابعه اد باز کشد که در آن دیار کسی نمانده است که پیش نعمت او بچیزی ارزد و نیز عادت خداوند دانسته بودم که باك ندارد و در مجلس بمراد خویش دوست و سه صدهزار دینار بخشد. من این مال ها از بهر آن جمع کردم که تا چون خداوند قصد آن دیار کند از ان جمله با خویشتن برم و در تشیید ملك و نيكو نامی وی خرج کنم نگویم که بدو خواهم بخشید که بهر دیناری که از ان خويش دا دمی دوسه باز استدمی چنانکه خزانه را زیان نداشتی من راست بگفتم اگر دشمنان من دیگر تاویل کنند سرو کار ایشان با خدای عزوجل است و هنر بزرگتر آنست که خداوند الحمدلله بیدار تر مردم روی زمین است