Page 576

(٥٣١) ببالا و پهنا چو پیلی بلند که از بیم او پیل کردی قرار دل لشکر از بیم او خون گرفت نبودند بر جای خویش استوار خداوند سلطان روی زمین سرخسر و ان آفتاب تبار فرود آمد از پشت پیل و نشست ببران پیل تن خنگ در یا گذار سر شیر و حشی ببک زخم کرد چو پربباز در نیر مه تفتہ نار بیاورد بر ژنده پیل و چو کوه بیفگنددر پیش خیمه چو خوار قبر سلطان مسعود در کتبی که نزد ما موجود است مثل زین الاخبار - ابن اثیر - طبقات ناصری ، گزیده، حبیب السیر وامثالهم از آوردن میت سلطان مسعود به غزنه ذکری نشده تنها ابوالقاسم فرشته مینگارد که مودود امر داد تا تا بوت پدر و برادرانش را به غزنه آوردند از کلمه برادران باید این را فهمید که مطلب ازان محمد و پسران وی خوا هد بودنه برادران مودودزیراتا جائی که معلوم شد پسران مسعود در رباط ماریکله کشته نشده اندا کنون قبری در سر راه روضه بطرف راست بفاصله تخمیناً يك میل درمیان باغها مو جود است که گنبدی هم بران ساخته شده وصندوق نهایت نفیس از سنگهای مرمر گلابی رنگ بروی آن میباشد ومردم آن را مزار مسعود میدا نند ولی چون این مقبره درمیان باغها است و کدام بی انصاف دور آن را احاطه نموده حتی راه در آمد گنبد نیز مسدود شده است واگر بزودی توجه نشود این صندوق نیز مانند سایر الواح غزنه از میان میرود - بجز چند آیت قرآن دیگر کتیبه ندارد ولی خود صندوق از دستبرد زمانه تا امروز محفوظ مانده است.