Page image — the source of record
Machine transcription
(٥٢٢)
کاکو که با بند بر سر اشتری بود دیدم که وی را از اشتر
فرود گرفته بودند و بندش شکستند و بر اشتری نشاندند که از آن
خواجه عبد الصمد کر منه بود ند و نزديك طغرل بردند
و من برفتم و ندانم تا حال های دیگر چون رفت و من آنجا نغنودم و به امیر
بگفتم و منزل به منزل امیر به تعجیل میرفت سه پيك در رسید از منهیان ما که
برخصمان بودند و ملطفها در يك وقت بوسهل زوز نی آنرا نزديك امير برد
و منزلی که فرود آمده بودیم و امیر بخواند و گفت این ملطفها پوشیده دارند
چنانکه کس بر این واقف نگردد گفت چنین کنم و بیاورد و منرا داد
و من بخواندم و مهر کردم و به دیوان بان سپردم نبشته بودند که سخت توا
در رفت این دفعت که با این قوم دل و هوش نبود و بنهمر ا شانزده منزل برده بودند
وگریز را ساخته و هر روز هر سواری که داشتندی بروی لشکر سلطان فرستادندی
منتظر آنکه هم اکنون مردم ایشان را بر کردارندو بر ایشان زاند و بروند
و خود حال چنین افتاد که غلامان سرای چنین بیفرمانی کردند تا حالی
بدین سببی پیش آمد و اندر تر آن بود که مولانا زاده است و علم نجوم داند
و شاگردی منجم کرده است و بدین قوم افتاد و سخنی چند از آن وی راست آمده
و فروداشته است ایشانرا بمرور و گفته که اگر ایشان امیری خراسان بکنند
گردن او بباید زد روز آدینه که این حال افتاد او هر ساعتی میگفت که یکساعت
پای افشار ید تا نماز پیشین راست بدان وقت سواران انجار رسیدند و مراد حاصل شد
و لشکر سلطان برگشت هر سه مقدم از اسب به زیر آمدند و سجده کردند
این مولانا زاده را و دروقتی چندهزار دینار بدادند و امیدهای بزرگ کردند
و براندند تا آنجا که این حال افتاده بود خیمه بزدند و تخت بنهادند و طغرل
بر تخت به نشست و همه اعیان بیامدند و به امیری خراسان اروی سلام کردند
و فرامرز پسر کا کو را پیش آوردند و طغرل او را بنواخت و گفت رنجهادیدی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.