Page 438

(۳۹۳) يمين دولت شاه زمانه با دل شاد بفال نيك كشون سوی خانه روی نهاد بتان شكسته و بتخانه ها فگنده ز پای حصارهای قوی بر گشوده لا د از لاد هزار بتكده كنده قوی تر از هرمان دویست شهر تهی كرده خوشتر از نوشاد گذاره كرده بیابان های بی فرجام سپه گذاشته از آب های بی فریاد گذشته با یله زانجا كه مایه گیرد ابر رسیده با سپه آنجا كه ره نیابد باد زملك و مملكت مندهير یافته بهر ز گنج بتكده سومنات یافته زاد كنون دو چشم نهاده است روز و شب سو براه بفتح نامه خبر و خلیفه بغداد خلیفه گوید كامسال همچو هر سالی گشاده باشد چندین حصار و آباد شاد خبر ندارد كامسال پادشاه جهان بنای كفر فگنده است و كنده از بنیاد بقاش باد كه از تیغ او و بازوی اوست بقای كفر خراب و بنای دین آباد زبهر قوت دین با ولایت دین هزار باریش رنجكش تر از فرهاد برا بر یكی از معجزات موسی بود در آب دریا لشكر كشیدن شه داد شه عجم را چون معجزه كرامت هاست پدید گشت كه آن از چه روی و از چه نهاد من از كرامت او يك حديث یاد كنم چنانكه بر دل تو دیرها بماند یاد بسومات شد امسال و سومات بكند در این مراد به پیمود منزلی هشتاد در انزمان كه زدریای بیكران بگذشت بشب میان بیابان بی كرانه فتاد نه منزلی بود آنجا نه منزلی معروف نه رهبری بود آنجا نه رهبری استاد بماند خیره و اندیشه كرد و با خود گفت كزین ره اید فردا بر ین سپه بیداد چنان نمود ملك را كه ره ز دست چپ است برفت سوی چپ و گشت هر چه باد آباد در این تفكر مقدار يك دو میل بره نرفته باز پشیمان شد و فرو ایستاد ز دست راست یكی روشنی پدید آمد چنانكه هر كس از ان روشنی نشانی داد همه بیابان زان روشنائی آ گه شد چو جان آذر خر داد زآذر خرداد برفت بردم آن روشنی و از پی آن بجستجوی سواران جلد بفرستاد بجهد و حیله در ان روشنی همی پرسید سوار جلد بر اسپ جوأن تازی زاد