Page 412

( ٣٦٧ ) جنگ کشمیر سلطان محمود بران بود كه هرطور شود کشمیر را بكشاید و آن کوهساران زیبا را بر قلمرو خویش بیفزاید و دشمن را از ان دیار دور کند این اراده سلطان در باریان و گویند گان نیز تأثیر داشت فرخی شاعر دربار غزنه قصیده لطیفی اندر این معنی دارد و سلطان را تشویق میکند که به تسخیر کشمیر بپردازد چنانکه گوید :- هنگام گلت ای بدورخ چون گل خودروی مانند رخ خویش به بستان دو گلی جوی مانند رخ خویش تو گل یابی لیکن همچون گل رخسار تو آن گل ندهد بوی مجلس به لب جوی بـرای شه خوبان كز گل چو بنا گوش تو گشته است لب جوی از مجلس ما مردم دو روی برون كن پیش آر دل سرخ و برون کن گل دو روی باغیست بدین زینت آراسته از گل يك سو گل دوروی دگر سو گل يك روی بوالقصر ! تو در پرده عشاق رهی زن بوعمرو ! تو اندر صفت گل غزلی گوی تاروز شادی بگذاریم که فردا وقت رۀ غزو آید و هنگام تکا بوی ما را ره کشمیر همی آرزو آید ما ز ا ر ز وی خویش نتابیم بيك موی