Page 348

(۳۰۳) هر دو لشکر در نیمۀ ربیع الاول ۳۵۱ در حدود دره (خلم) مصادف شدند و مصاف دادند با آنکه با الپتکین بیش از هفت صد تن نبود و سپاه دشمن چندین برابر او بودند فیروزی نصیب لشکریان الپتکین شد (۱) تنی چند از سرداران سپاه اشعث اسیر و مامای امیر منصور نیز دستگیر گردید حمدالله مستوفی سالار این لشکر ابوالحسن سیمجور را نگاشته ولی این قول تایید نمیشود ازین فتح درخشان به بعد الپتکین بران شد که جانب غزنه حرکت نماید و بیاری باشندگان این سرزمین ها که خواهان استقلال سلطنت بودند حکومتی مستقل و جدید بپادارد و عهد اطاعت سامانیان را فسخ نماید. الپتکین چندی در طخارستان مانده بغزنه آمد. در آن وقت ابوبکر لاويك که از امرای محلی است حاکم غزنه بود بعضی نام او را انوک می‌نویسند. الپتگین با وی مصاف و بعد از چهار ماه محاصره بقولی ابوبکر لاويك را مقتول و بقولی صحیح تر منهزم نموده غزنی را به تصرف خود درآورد و در آنجا پادشاهی خود را اعلان نمود. شنیدن این خبر در دربار بنی سامان تولید اضطراب نمود و موجب خشم امیر منصور گردید و او را بر آن آورد که سپاهی مرکب از بیست هزار تن به سرداری ابو جعفر به غزنی بفرستد ولی این سپاه هم مصدر کاری شده نتوانسته و از امیر الپتگین شکست فاحش یافته هزیمت کردند امیر منصور چون وضعیت را دیگر گونه دید مجبور شد برای حفظ شئونات خود و جلوگیری از وقایع ناگواری که پیش بینی می شد با الپتگین از در مصالحه پیش آمد و حکومت قلمرو مفتوحه اش را بدو مسلم داشت الپتگین در ۲۰ شعبان ۳۵۲ زندگانی را بدرود گفت. ابواسحق ابراهیم ابو اسحق ابراهیم پسر الپتگین را که مردی بود ضعیف الاراده سست (۱) این جنگ شرح وارد رسیاست نامۀ مذکور است.