Page 280

(٢٤٤) خلف با كمال رشادت از قلعه ارگ که در تپه بلندی قرا ر داشت و در را دور آنرا خندق عمیقی کنده بود ند ، دفاع میکرد ، عتبی مولف تاریخ يمینی در تعريف آن قعله می نویسد :« ... که مصاعد آن قعله با فلك همراز بود و با ملك هم آواز . سطح او سمك سما ك می سود دیده بان او زمز مۀ ملك می شنود و شهاب از اوج شرف ا و میتا فت وسحاب در حضیض او جا مه مهلهل می بافت ..» (۱) هفت سال تمام گذشت و هنوز عقده از کار سیستان گشوده نگشت ، در خلال این مدت روا بط سپه سالار وابو الحسین تیره تر شده رفت تا ا ينکه ابو الحسین را از منصب سپه سالاری خلع وعوض او ابو العباس تا ش را مقرر داشتند . در اول و هله ابو الحسن حا ضر نبود گر دن انقیاد بگذارد چنا نچه مخالفت خود را هم در مقابل رسول در بار نشان داد اما بعد اً پشیمان شده و منتظر خدمت شد . وی مدتی را در قهستان گذرانید تا اینکه فرمان کشایش سیستان بد و ا بلاغ شد و او هم بلادرنگ به سیستان رفت و با استفاده از دوستی خود خلف را متقاعد سا خت تا حصار ارگ را به حسین بگذارد . خلف آنجا را تخلیه کرده و بقلعۀ طاق رفت وخطبه بنام امیر نوح ثانی خوانده شد . ابو العباس تاش با چند نفر از معاونین خود مثل فایق الخاصه و نصر بن طز شرابی و جمعی از وجوه لشکر و امراء و معاریف دولت بسوی مقصد روان شد ند . مقارن این زمان میان پسران ركن الدوله دیلمی معارض دولت سامانی بهم خورده فخرالدوله از دست عضدالدوله گریخته و از نزد شمس المعالی قابوس و سپس به همرا هی قابوس که از عضدالدوله ومویدالدوله شکست خور دند به پناه (۱) ترجمۀ تاریخ یمینی ص ٠ ٥ و ٦ ٥ و تاریخ گزیده ص ٣٨٦٠