Page image — the source of record
Machine transcription
(۲۰۳)
از نظر دور نباید داشت که عمرو خود را مستحق تمام بلاد خراسان
میدانست و به هر ولایت آن گماشتگان خود را فرستادن میخواست. جنگهای
او با رافع بن هرثمه که در فصل صفاریان به تفصیل ذکر شده برای برآورده
شدن همین منظور بود خوارزم نیز جزء مناطقی بود که باید مثل هرات
نیشاپور مرو سرخس سیستان غزنی کابل بلخ و کجاو کجا به عمرو تعلق
میداشت. این امر تا اندازه ای قطعیت هم داشت چه محمد بن عمرو
الخوارزمی (۱) خود را عامل عمرو میدانست.
شاید یکی از اسباب واگذاری رافع خوارزم را باطیب خاطر فکر
بهم اندازی این دو مرد قوی پنجه بوده که نتیجه آنرا برای خود خالی
از نفع نمیدانست. با آنهم گرچه ایند و با همدیگر مصاف دادند اما رافع سودی
از آن نبرد چه پیش از وقوع آن محمد بن عمرو الخوارزمی که به خاندان
صفاری علاقمند بود بر رافع دست یافته و او را بقتل رسانید. بلی اسماعیل خوارزم
را از رافع خواست و او هم با جبین کشاده حاضر به واگذاری آن گردید
لذا اسماعیل نماینده خود عراق بن منصور را بدانجا فرستاد. آمدن وی
مقارن وقتی است که محمد الخوارزمی بعد از کشتن رافع برای تقرب نزد
عمرو به نیشاپور میآید و بعد از گرفتن خلعت دوباره موظف میشود سر
خدمت برود. اطلاع از آمدن عراق بن منصور سبب میگردد تا عمرو علی
بن شروین را با سپاه همراه محمد الخوارزمی بدانجانب روانه دارد. چون
نه از دست علی شروین و محمد الخوارزمی و نه از دست محمد بن بشق و سپاهش
کاری ساخته میشود عمرو بنفه با حصول عهدها و رانشهر از معتمد بدانجانب
می شتابد. اينك عين عبارت تاریخ سیستان را برای روشن شدن مطلب اقتباس
(۱) ابن اثیر نام او را ابوسعید الدر ثقانی نوشته. ص ۲۵۷۰ ج ۷. صورت ضبط
تاریخ سیستان صحیح تر بنظر میرسد که در متن اختیار شد. ص ۰ ۲۰۴
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.