Page 173

(١٤٠) ٢٢٠ هجری آب هیرمند از حد و دست خشك شد و قحطی و مرگ در بین مردمان ظاهر گردید . اهالی و حتی اکابر و صاحبان نعمت بسیار مردند و این واقعه تا سال ٢٢١ یعنی درست یکسال دوام کرد . ولی بمحض آنکه عبدالله بن طاهر از کیفیت باخبر گشت فوراً سه صد هزار درهم جهت اعانه و دستکشی به فقراً و در ماندگان منظور نمود و بدین وسیله قحطی و بیچارگی از سیستان رفع شد. گردیزی در تاریخ معروف خود از عبدالله و رویه کشورداری او توصیف نموده منجمله میگوید: (در عبدالله بن طاهر را رسمهای نیکو بسیار است یکی آن است که بهمه کار داران نامه نوشت که حجت بر گرفتم شما را تا از خواب بیدار شوید و از خیره گی بیرون آئید و صلاح خویش بجوئید و با بزرگان ولایت مدارا کنید و کشاورزی که ضعیف گردد او را قوت دهید و بجای خویش باز آوریـد که خدای عزوجل ما را از دست های ایشان طعام کرده است. و از زبانهای ایشان سلام کرده است و بیدار کردن بر ایشان حرام کرده است.) طاهر بن عبدالله هنگامیکه عبدالله بن طاهر در سنه ۲۳۰ در گذشت خلیفه بغداد واثق بود بعد از مرگ عبدالله پسرش طاهر بن عبدالله که او را ابوطیب نام نهاده بودند و در وقت مرگ پدر به طبرستان بود بحکومت خراسان رسید . طاهر تقریباً مدت هجده سال یعنی تا سنه ٢٤٨ که در خراسان بهمان خط مشی پدران خویش حکومت راند. وی مرد موقر و صاحب تدبیر بود سیاست خارجی خود را مانند اسلاف خویش بيك موازنه نگهداشته و روابط دوستانه خراسان و بغداد را بهمان طریق سابق ادامه داد چنانچه از همین نقطه نظر بود که با وجود وقایع مهمی که در زمان خلافت او در بغداد رو داد از قبیل مرگ واثق و بروی کار آمدن ابوالفضل جعفر المتوكل علی الله وقتل او