Page 172

(۱۳۹) قریه شادیاخ یا الشادیاخ در قدیم عبارت از باغی بود که در اوایل قرن ۳ هجری عبدالله پادشاه طاهری در وقتیکه نیشاپور را پای تخت حکومت خود قرارداد باغ مذکور را بتصرف خود در آورده و اسکهی اطراف و نواحی قصر او که اصلا معسکرش بود بالاخره یکی از عمده ترین قصبات نیشاپور شد و بعد از تهاجم غز موقعیت پایتخت را احراز نمود ، (۱) از شعر دوستی و ادب پروری عبدالله نیز حکایات زیاد کرده اند و از جمله طبری میگوید هنگامیکه عبدالله طاهر جهت مصر روان بود در بین راه به مرد اعرابی برخورد که نسبت بوی اشعاری چند بالبدیهه سرود چون امیر عبدالله را ابیات او پسند آمد پرسید تو که هستی آن مرد گفت من بطین شاعر هستم . آنگاه عبدالله بملازم خود امر کرد تا در بدل هفت بیت او برایش هفت هزار درهم و هفت صد دینار بدهد . پس از آن تا وقتیکه عبدالله به مصر در سکندریه رسید شاعر مذکور با او همراه بود . ولی بالاخره با اسپ خود در گودالی افتاده و به اثر آن در اسکندریه فوت شد خود عبدالله طاهر نیز شاعر بوده و در موسیقی معلومات زیاد داشت مقداری از اشعار او در دست است . کتبی نیز از او در تواریخ ذکر کرده اند شاعران دانشمندان مانند ابو تمام شاعر شهیر عرب از او مدح گفته اند در زمان حکومت عبدالله در خراسان بر علاوه جنگها و گیر و دارهای داخلی دو حادثه رقت آور دگر نیز روداد که در اثر جدیت و درستکاری او بزودی دفع گردید ندیکی آنکه بسال ٢٢٤ در خراسان زلزله مدهشی بوقوع پیوست که در اثر آن تلفات و خسارات کلی بمردمان عاید گردید ولی بزودی عبدالله در جبران آن همت گماشته دوباره نظم و نسق و آرامش برقرار گردید دیگر به نسبت خشك شدن رود هیرمند قحطی سختی در سیستان رو داد در سنه (۱) کتاب اراضی خلافت شرقیه مولفه اوستن لنج