Machine transcription
(٦٦)
گو بمن آخر که وصف کج کلاهان تا بکی
مبتلا بودن بچشم مست ایشان تا بکی
اشک ریزی جان فشانی آه وا فغان تا بکی
بودنت با اینچنین حال پریشان تا بکی
پیش از ان روزی که میریزند در گور تو خاك
جان خودرا از چنین عیب و علل كن صاف و پاك
از خدا ترس وزدوزخ بیم و از مخلوق شرم
سختی دلرا ز کسب معـرفت میساز نرم
خلق را با نظم و نثر خود براه نيك قرم
نی که در چرسی نمودن اینچنین سازیش گرم
سبز پوشی در رسید از حضرت اعلی مرا
(میکشد تکلیف بيش عالم بالا مرا)
ماه وسالت را چرا مصروف هذیان میکنی
عمر خود را در چقن گوئی تو قربان میکنی
دیده و دانسته خود را زار و حیران میکنی
فكر خود با همچه بیتی صرف ایجان میکنی
كاتب قدرت در سطر ابروش را کج انگاشت
یا زحیرت دست او ارزید یا مسطر نداشت
تا بكی خود را گرفتار کمالت میکنی
عمر خود را صرف در راه بطالت میکنی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
