Page 116

(۱۱۱) دو چشم آهو و دو نرگس شگفته بیار درست و راست بدان چشمان تو ماند کمان بابلیان دیدم و طرازی تیر که بر کشیده بود به ابروان تو ماند ترا بسرو این بالا قیاس نتوان کرد که سرو را قدو بالا بدان تو ماند امیر ابو یحیی از امرای چغانیان است با ابوالمظفر احمد بن محمد طاهر چغانی جنگ کرد و بدست او از میان رفته خودش گوینده (م-۳۸۱) چیره دست است و از شعرای دیگر احترام میکرد. اشعار زیر منسوب بدوست: دلم تنگ دارد بدان چشم تنگ خداوند دیبای فیروزه رنگ بچشم گوزنست و رفتار كبک بکشی گو زنت و كبر پلنگ سخن گفتنش تلخ و شیرین دولب چنانک از میان دوشکر شرنگ کمان دو ابروش و آن غمزها يكابک يدل بر چو تیر خدنگ بدان ماند آن بت که خون مرا کشیدست بر پور ناز يشر ننگ يكی فال گیر بم وشا بد بدن كه گیتی بيك سان ندارد در نگ *** بك شهر همی فسون و رنگ آمیزند تا بر من و بر تو رسته خیز انگیزند با ما بحديث عشق ما چه ستیزند هر مرغی را بپای خویش آویزند منجيك ابوالحسن على بن محمد منجيك ترمذی در دربار چغانیان بسر میبرد و مدح امرای آنجا را میکرد. وی از فحول شعرای قرن چهارم است. عوفی در لباب الالباب او را بدین گونه وصف میکند: شعر غریب و الفاظ خوب و معانی بکر و عبارتی بلیغ واستعاراتی نادر دارد قضاوت بدست خوانندگان گرامی که مطالعه اشعارش وصف عوفی را در باره او صادق خواهند یافت یا خیر؟