Page 48

دو مرغابی دیده میشود. پروفيسر ها كین اورا «پادشاه شکاری» لقب داده و می نویسد که «مقصد از مذاکره او با بودائیین است که طبق سفتن بودائی از شکار و کشتار حیوانات و پرندگان تو به میکند» شاه تاجى مركب از سه هلال و سه کره به سر دارد و صورتش در هاله نور محاط میباشد. موسیو ها کن عین این تاج را روی دوسکه ئی دیده که از غزنی پیدا شده است . مشارالیه او را در جمله پادشاهان کو شانی حساب میکند که درطی قرون ٥ يا ٦ مسیحی در کابل و ما حول آن حکمفرمانی داشته . صریح تر میتوان گفت که شاه مذکور که اسلاف و احفاد او به لقب شیرهای با میان یاد شده اند از عرق ( کو شانو یفتلی) بودند و در با میان امارت محلی ولی مقتدری داشتند (صفحه ۱۰ و ۱۱ همین اثر ملاحظه شود. اصل تصویر پادشاه شکاری در اطاق بامیان در موزه کابل به معرض نمایش گذاشته شده ) دو نفر زوارچينی «هيوان تسنگ» و «هوی نچائو» در چشم دید زوار چینی ٦٣٢ و ٧٢٧ تقريباً بفاصله يك قرن وارد باميان شده و یادداشت هائی باقی گذاشته اند که دانستن مختصری از ان به معلومات تماشا کنندگان امروزی می افزاید . ایشان میگویند: سرزمین با میان در میان کوهای پر برف از شرق به غرب ۲ هزار (لی) طول دارد و راه آن در اثر تراکم برف و یغ بسیار دشوار گذار است . در مرکز این قلمرو یعنی در با میان ده معبد است و چند بن هزار روحانیون درینجا زیست دارند و پیرو طريقه راه كوچك نجات بودائی میباشند . پایتخت باشهر شاهی که از ٦ الى ٧ لي طول داشت به پوزه کوه متکی بود قسمتی از بقایای این شهر بصورت سموجها در مدخل درۀ فولادی دیده میشود وقسمت دیگر آن باغ موجوده زیارت میرسید علی یخ سوز را اشغال کرده بود(چنانچه در داخل باغ مذکور بر جستگیهای خاک محل برخی از آبدات قدیمه را نشان میدهد) شمال شرق شهر شاهی در بغل كوه يك مجسمه ايستاده بودا به ارتفاع ١٤٠ (۳۱)