Page 21

(۱۰) خدمات او باسوانح مختصرش باذکر تصانیفش در کتاب تیمورشاه درانی اثر بنده مندرج است اینجا از شرح زندگانی مرحوم خودداری نموده و بغرض اثبات تنها سجع مهر مرحوم رامی نگارم : دیوان بیگی ممالک محروسه یافت از فضل الهی عهد شاه دین پناه عبدالله بر مسند دیوان اعلی تکیه گاه ١١٦٦ از مستوفیان نامی عهد اعلحضرت احمدشاه غازی که در دیوان اعلی مملکت شرف ملازمت داشتند يك تن حاجی شیخ عبد اللطیف الجامی بود که سلسله نسبش به حضرت شیخ احمد جام ژنده پیل میرسد وان دیگری میرزا علی رضا خان موسوی [۱] بود و دیگری میرزا امان الله بود که پسر او عنبر بن نام داشت [۲] وشخصی که در محکمهٔ شرعیهٔ قندهار مقام قضا داشت محمد ادریس خان بود که کتاب (کامل الصناعتین) را حسب الامر اعلیحضرت احمد شاه غازی بزبان فارسی ترجمه کرده و بنام (فرسنامه) موسومش ساخته است و آن نسخهٔ گران بها حال در کتابخانهٔ شاهی کابل محفوظ است - قاضی محکمه هرات ملافیض الله خان دولت شاهی [وزیر عهد تیمورشاه] بود قاضی محکمه شرعیه کابل ملاعبدالله اسم داشت که اسم پسر او ابو الفضل بود. (۱) علی رضا موسوی شخصی که در کابل گذر علی رضا خان بنامش یاد میشود و با نی همین گذر شخص میرزا علی رضاء موسوی بود. (۲) عبارت مهر پسر میرزا امان الله که در پای یک ورق فرمان اعلیحضرت شاه شجاع الملك سدوزائی به مشاهده نگارنده پیوسته است عنبر بن امان الله خوانده میشود و عنبر بن مذکور از عمده نویسندگان و منشیان عصر شاه شجاع الملك بود.