Page 172

بی خلل و بی نقصان از ملك افغانستان بر آمده داخل هندوستان خواهند شد اقامت واستقامت کابل مارا منظور است فقط الحق که از قیام شاه ممدوح کمال رفاهیت و آرامی نسبت بسیاه صاحبان عالیشان رسید یعنی افواج و اسباب شان بیخوف و نقصان از ملك افغانستان عبور کرده بهندوستان داخل گردید میگر بسگر صاحب بها در بعد از استماع این سخنان تحسین و آفرین بیشمار تکرار نموده گفتند که کیفیت را بجنرال بالك صاحب بهادر بیان نموده تو عیکه مجوز دارند بعمل آور ده میشود جلوس سلطان شهپور شاه برسریر و تجدید عهد و بحالی وزیر چون صاحب موصوف از حضور شاه ممدوح ترخیص یافته بلشکر گاه رسیده کیفیت بجنرال بهادر ممدوح بیان کردند اوشان نیز بغایت پسندیده و نهایت خوشنود گشته آفرین فرمودند فردای آنروز عالیجاه مکس د یز صاحب بها در نائب جنرال بهادر موصوف که تقریر فارسی خوب داشت در بالا حصار آمده شاه ممدوح را بر تخت سلطنت و خلافت نشانید و در بار معدلت آثار را از خوانین و اراکین رنگین نموده سلامی شلك اتواب بیحساب نموده نقاره خانها را گرم ساختند . همه مر دم قلعه و شهر وده بشاه آفرینها بگفتند وزه رضامند شهر کس از همتش که آبادی باشد از دولتش باین بیبر دلی گر نماند بجا حصار وده و شهر ماندی کجا دعا گویی شاه نو هر کسی همگی دوخوش بود و خرم بسی بعد ازان صاحب موصوف امیر اصلانخان جوانشیر عرف خان شیرینخان را که قابلیت اینقدر کار بزرگت نداشت مدارالمهام ملك نمودند و غلام احمدخان پسر مختارالدوله را که در وقت بینی وقوف تمام داشت بر منصب وزارت بر قرار گذاشتند و میثاقی بتجدید از کل خوانین و اراکین دراینه و قزلیاشیه و فارسیه و غیر هم گرفته همه را سوگند دادند که نقض عهد نکرده پیوسته در انتظام واستحکام دولت شاه ممدوح به آگاهی و دولتخواهی جاهد و ساعی بوده بجز راستی و خیر سگالی دیگر امری بخاطر نیاورند همه تصدیق نمودند بعده هر يك را از خوانین تنها تنها در زیر تخت شاه ممدوح طلبیده مصحف مجید روی دستشان نهاده قسم دادند و کل خوانین عهد نامه بدین مضمون بر ورق مصحف مجید نوشته دادند . عهد نامه خوانین با شهزاده سلطان شهپور درین زمان فرحت بنیان که بندگان سپهر مکان السلطان ابن السلطان الخاقان ابن الخاقان سلطان شهپورشاه پادشاه مایان میباشد اقرار مینمائیم بخدای عزوجل واحد ولاشريك و برسول الله و جميع پیغمبران و چهار یار کبار و آل مهاجرین و انصار و خاندان آل اطهار صلوات الله وسلامه علیه وعلیهم که سلطان ممدوح را بپادشاهی بر سرخود بر گزیدیم که بدون سلطان ممدوح مادام الحياة احدی را اختیار ننمائیم و بسروجان در خدمتگری سلطان ممدوح کوتاهی نکنیم و نفاذ حکم سلطان ممدوح را بر خود و بر ملك ولشكر واجب ولازم دانيم (۱۰۷)