Machine transcription
۱۶
بنی آدم اعضای یکدیگرند مثنوی که در آفرینش زیک جوهراند
چو عضوی بدرد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
تو کز محنت دیگران بیغمی نشاید که نامت نهند آدمی
قطعه
تا نیک ندانی که سخن عین صوابست
باید که بگفتن دهن از هم نگشائی
گر راست سخن گوئی و در بند بمانی
به زانکه دروغت دهد از بند رهایی
ادب آموز و علم حاصل کن تا شوی در زمانه بگزیده
بنی آدم از علم یابد کمال نه از حشمت و جاه و مال و منال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
