Page 95

عادله بیگم خانم نایب السلطنه بود . این خانم در اواخر عمر خود بسیار عابده و زاهده گذار گردیده باعتکاف و روزهائی هفده ساله روزه میگرفت در دو چله که در دره رمضان اعتکاف داشت آمنه خانم در آبدزه وقت شاه اولیاء اطاق مخصوص داشته اکثر اوقات خود را در آنجا میگشتاند و مسجدی که در ما در آن جا می ماند خیلی سخی بود و پول خود را بهمه کشنه و دو مسجد آباد کرد یکی در باغ عمرمردان که اکنون بنام مسجد میرزا قمر الدین ذکر می شود و دومی در ده پوستین دوزها . آمنه خانم دو بار بسفر حج فت وقتیکه بعد از ادای مراسم حج دوم وزیارت مدینه منوره وبيت المقدس بادیگر حجاج بعزم مراجعت وطن در شهر الخیر الله گر در موتر سرویس نشست، در حالیکه موتر میچرخت حرکت کند با آواز بلند صدا کرد . خدایا من مراکش خود را در مکه معظمه و مدینه منوره میخواستم باز وقتیکه ببيت المقدس رسیدم خیال کردم درینجا خواهم مرد، چون درین سه حرمین بمرگ خود نائل شدم ازینجا نا امید میروم ! چند لحظه بعد موتر چپه شد، ولی بهیچ کس آسیبی نرسید جز آمنه خانم که در اثر صدمه ائیکه برایش وارد گردید فوری جان داد مسافرین نمیدانستند که با نعش وی چه کنند و بعد از مشوره مختصر فیصله کردند که او را در همانجا دفن نمایند دو سه خانمی که بیاد بودند میدانستند که کفن وهمه اسباب تدفین در خورجین این مرحومه موجود است لذا نعش اور شسته برای دفن آماده ساختند درین وقت شخصی از بیت المقدس رسید و گفت : امشب خواب دیدم که خانمی از جمله حجاج افغان وفات کرد و من او را در کنار قبر حضرت بلال دفن میکنم. همه از چنین تصادف عجیب بحیرت افتاده و نعش مرحومه را بجای موصوف قل داده در آنجا بخاک سپردند. وفات آمنه خانم در سنه ١٣٠٣ یا ١٣٠٤ اتفاق افتاد. چنانچه در بالا ذکر شد آمنه خانم از زنان تعلیم یافته و فاضله زمان خود بوده به شعر و ادبیات علاقه مفرطی داشته ، خود نیز شعر میسرود و (فدوی) تخلص می کرد این غزل نمونه طبع وی است. تا نظر در چمن وضع جهان وا کردم نه چمن رنگ و فا داشت نه گل بوی بقا شوخ چشمی چومگس کردم و بس شر میدم گر بمحشر زمن از حاصل دنیا پرسند ذره نیست بکف زین سفر دور و در از مشتی بود که بر دیده بینا کردم حیرت آلوده بهر سو که تماشا کردم هر متاعی که از این سفله تمنا کردم گویم افسوس همه خواهش بیجا کردم عفو خواهم ز خدا آنچه خطاها کردم (فدوی) ببار خجالت بکشی روز جزا زآنکه در عالم فانی چه مهیا کردم ؟ ( بیبو جان ) نام او حلیمه و در سنه ۱۲۸۰ - یا ۱۲۸۲ در بارانه کابل تولد یافته پدرش میرعتیق اله خان از اولادۀ میر واعظ ومادرش دختر امیردوست محمد خان بود. بی بی حلیمه در خانه پدر علوم متداوله را آموخته ، به ادب وشعر معلومات خوبی داشت و از جوانی بسرودن اشعار میل